سورة البَقَرَة · ئایەت ٢٣٢
وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَاۤءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن یَنكِحۡنَ أَزۡوَ ٰجَهُنَّ إِذَا تَرَ ٰضَوۡا۟ بَیۡنَهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ ذَ ٰلِكَ یُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡءَاخِرِۗ ذَ ٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ وَٱللَّهُ یَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٢٣٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وئــه‌گـــه‌ر هـه‌وه كێمتر ژ سێ جاران ژن به‌ردان وعددێن وان خلاس بوون بێى كو هوين وان بزڤڕيـنـن، هوين -گه‌لى خودانێن ژنێ- كوته‌كییێ ل وان نه‌كه‌ن كو ئه‌و نه‌‌زڤڕنه نك زه‌لامێن خۆ ئه‌گه‌ر وان ئه‌ڤ چه‌نده ڤيا، وژێك ڕازى بوون. ئه‌وا هه ئه‌و كه‌س ژ هه‌وه پێ دئێته شيره‌تكرن يێ باوه‌رییه‌كا دورست ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ هه‌بت. هندى ئه‌ڤ چه‌نده‌يه -كو زڤڕينا ژنێیه بێ مرۆڤێن وێ كوته‌كییێ لێ بكه‌ن- پاقژتره بۆ نامويسێ و ب به‌ره‌كه‌تتره، ومفايێ وێ مه‌زنتره، وبۆ هه‌وه ب خێرتره. وخودێ وى تشتى دزانت يێ چاكییا هه‌وه تێدا وهوين نزانن.