سورة البَقَرَة · ئایەت ٦٢
إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِینَ هَادُوا۟ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلصَّـٰبِءِینَ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡءَاخِرِ وَعَمِلَ صَـٰلِحࣰا فَلَهُمۡ أَجۡرُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ وَلَا خَوۡفٌ عَلَیۡهِمۡ وَلَا هُمۡ یَحۡزَنُونَ ﴿٦٢﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى خودان باوه‌رێن ڤێ ئوممه‌تێنه، یێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئیناى، وكار ب شریعه‌تێ وێ كرى، وئه‌وێن به‌رى هنارتنا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بووينه ژ جوهى، وفه‌له، وصابئییان -وئه‌و ملله‌تـه‌كن ل سه‌ر خوڕستییا خۆ مايينه، وچو دينێن ده‌سنيشانكرى بۆ وان نه‌بوون ئه‌و ل دويڤ بچن- ئه‌وێن هه هه‌مى ئه‌گه‌ر ب دورستى بـاوه‌رییێ ب خودێ، و ب ڕۆژا دويماهییێ بينن، وكاره‌كێ ل نك خودێ چاك بكه‌ن، جزايێ وان ل نك خــودايـێ وان هه‌يه، وترسا ل سه‌ر پاشه‌ڕۆژێ وپه‌شێمانییا ل سه‌ر ڕۆژێن بۆرى ناگه‌هته وان. به‌لێ پشتى هنارتنا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ هه‌مى مرۆڤان، ژبلى دينێ وى، كو ئيسلامه خودێ دينه‌كێ دى ژ كه‌سێ قه‌بويل ناكه‌ت.