سورة طه · ئایەت ١١٤
فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۗ وَلَا تَعۡجَلۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مِن قَبۡلِ أَن یُقۡضَىٰۤ إِلَیۡكَ وَحۡیُهُۥۖ وَقُل رَّبِّ زِدۡنِی عِلۡمࣰا ﴿١١٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا يێ پاك وبلند بت خودێ ژ هه‌ر كێماسییه‌كێ، ئه‌و مه‌لكێ ده‌سهه‌لاتا وى ل سه‌ر هه‌ر مه‌لكه‌كى زال، يێ هه‌مى تشتان ب ڕێڤه دبه‌ت، ئه‌و ب خۆ يێ حه‌قه، وسۆز وگه‌فا وى يا حه‌قه، وهه‌ر تشته‌كێ ژ وى بێت يێ حه‌قه. وتو ل ده‌مێ وه‌رگرتنا قورئانێ به‌رى جبريلی ڕا نه‌كه حه‌تا ئه‌و ژێ خلاس بت، وتو بێژه: خودايێ من تو زانينێ ل سه‌ر زانينا من زێده‌كه.