سورة طه · ئایەت ١١٥
وَلَقَدۡ عَهِدۡنَاۤ إِلَىٰۤ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِیَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمࣰا ﴿١١٥﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى به‌رى ئاده‌م ژ دارێ بخۆت مه شيره‌ت لێ كربوو كو ئه‌و ژێ نه‌خۆت، ومه گۆتبوو وى: هندى ئبليسه دوژمنێ ته ويێ ژنكا ته‌يه، ڤێجا ئه‌و هه‌وه ژ به‌حه‌شتێ ده‌رنه‌ئێخت، ئه‌گه‌ر هوين د دنيايێ دا دێ د نه‌خۆشییێ دا بن، ئينا شه‌يتانى وه‌سواس بۆ چێكر ووى گوهدارییا وى كر، وئاده‌مى شيره‌تا مه ژبيركر، ومه نه‌ديت وى ئه‌و تشت پاراستى يێ فه‌رمان پێ ل وى هاتییه‌كرن.