سورة طه · ئایەت ١٣١
وَلَا تَمُدَّنَّ عَیۡنَیۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦۤ أَزۡوَ ٰجࣰا مِّنۡهُمۡ زَهۡرَةَ ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا لِنَفۡتِنَهُمۡ فِیهِۚ وَرِزۡقُ رَبِّكَ خَیۡرࣱ وَأَبۡقَىٰ ﴿١٣١﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو به‌رێ خۆ نه‌ده وان تشتێن مه داينه ڤان بوتپه‌رێسان دا ئه‌و خۆشییێ پێ ببه‌ن، هندى ئه‌و تشتن هه‌ما ب تنێ ئه‌و خه‌مله‌كا به‌روه‌ختا ڤێ ژينا دنيايێنه، مه دانه وان؛ دا وان پێ بجه‌ڕبينين، وڕزقێ خودايێ ته وخێرا وى بۆ ته ژ وێ چێتر وبه‌رده‌وامتره يا مه دايه وان؛ چونكى ئه‌و يا بێ دويماهى وڤه‌بڕه.