سورة طه · ئایەت ١٣٠

فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا یَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ غُرُوبِهَاۖ وَمِنۡ ءَانَاۤئِ ٱلَّیۡلِ فَسَبِّحۡ وَأَطۡرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرۡضَىٰ ﴿١٣٠﴾

تەفسیرا ساناهی

ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ فره‌هـ بكه‌ ل سه‌ر وان سالۆخه‌ت ونه‌حه‌قییێن دره‌وپێكه‌ر د ده‌ر حه‌قا ته‌ دا دبێژن، وتو د نڤێژا سپێدێ دا به‌رى هه‌لاتنا ڕۆژێ، و د نڤێژا ئێڤارى دا به‌رى ئاڤابوونا ڕۆژێ، و د نڤێژا عه‌يشا دا ل شه‌ڤێ، و د نڤێژا نيڤرۆ ومه‌غره‌ب دا ل ڕه‌خێن ڕۆژێ ب سوپاسییا خودايێ خۆ ته‌سبيحا وى بكه‌؛ دا ب وى ڕه‌نگێ تو ژێ ڕازى خێرا ڤان كرياران بۆ ته‌ بێته‌دان.