سورة طه · ئایەت ٣٩
أَنِ ٱقۡذِفِیهِ فِی ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِیهِ فِی ٱلۡیَمِّ فَلۡیُلۡقِهِ ٱلۡیَمُّ بِٱلسَّاحِلِ یَأۡخُذۡهُ عَدُوࣱّ لِّی وَعَدُوࣱّ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَیۡتُ عَلَیۡكَ مَحَبَّةࣰ مِّنِّی وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَیۡنِیۤ ﴿٣٩﴾
تەفسیرا ساناهی
كو تو كوڕێ خۆ مووساى پشتى بوونا وى بكه د صندۆقهكێ دا، پاشى وى بهاڤێژه د نيلی دا، ونيل دێ وى هاڤێته بهر لێڤێ، ونهيارێ من ونهيارێ وى فــيـرعهون دێ وى گرت. ومن ڤيانهك ژ نك خــــۆ ب سهر ته دا بهردابوو، ڤێجا ژ بهر وێ چهندێ تو د ناڤ خهلكى دا يێ خۆشتڤى بووى، ودا تو ل بهر چاڤێ من و ب پاراستنا من بێيه پهروهردهكرن. وئهڤ ئايهته سالۆخهتێ ههبوونا چاڤى بۆ خودايێ مهزن بنهجهـ دكهت ب ڕهنگهكێ بابهتى وى بت.