سورة طه · ئایەت ٩٦

قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ یَبۡصُرُوا۟ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةࣰ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَ ٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِی نَفۡسِی ﴿٩٦﴾

تەفسیرا ساناهی

سامرى گۆت: تشتێ وان نه‌ديتى -كو جبريله‌ سلاڤ لێ بن- من ل سه‌ر پشتا هه‌سپى ديتبوو، ده‌مێ ئه‌م ژ ده‌ريايێ ده‌ركه‌فتين وفيرعه‌ون وله‌شكه‌رێ وى خندقين، ڤێجا من مسته‌ك ژ وێ ئاخا ل جهێ پییێ هه‌سپێ جبريلی هلگرت، ومن ئه‌و هاڤێته‌ سه‌ر وى چه‌كێ من گۆلك ژێ چێكرى، ئه‌و بۆ جه‌رباندن وفتنه‌ بوو گۆلكه‌كا ب ده‌نگ، وهۆسا نه‌فسا من يا فه‌رمانێ ب خرابییێ دكه‌ت ئه‌ڤ كاره‌ ل به‌ر من شرينكر.