سورة الأنبيَاء · ئایەت ٧٩

فَفَهَّمۡنَـٰهَا سُلَیۡمَـٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَیۡنَا حُكۡمࣰا وَعِلۡمࣰاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ یُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّیۡرَۚ وَكُنَّا فَـٰعِلِینَ ﴿٧٩﴾

تەفسیرا ساناهی

ئينا مه‌ سوله‌يمان تێگه‌هاند كو مه‌صلحه‌تا هه‌ردو لايان د گه‌ل دادییێ ب جهـ بينت، ڤێجا وى حوكم كر كو خودانێ په‌زى بيستانێ يێ دى دورست بكه‌ت و ل وى ده‌مێ ئه‌و بيستانى چێ دكه‌ت په‌زێ وى ل نك خودانێ بيستانى بت دا مفاى بۆ خۆ ژ شير وهرییا وى ببينت، پاشى په‌ز بۆ خودانێ خۆ بزڤڕته‌ڤه‌ وبيستان بۆ خودانێ خۆ؛ چونكى بهايێ وان هندى ئێكه‌، وهه‌ر دووان داوودى وسوله‌يمانى مه‌ حوكم وزانين دايێ، ومه‌ منه‌ت ل داوودى كر كو چيا وته‌يران د گه‌ل وى ته‌سبيحا خودێ دكر، وئه‌م بووين مه‌ ئه‌و چه‌نده‌ كرى.