سورة النور · ئایەت ٤٠
أَوۡ كَظُلُمَـٰتࣲ فِی بَحۡرࣲ لُّجِّیࣲّ یَغۡشَىٰهُ مَوۡجࣱ مِّن فَوۡقِهِۦ مَوۡجࣱ مِّن فَوۡقِهِۦ سَحَابࣱۚ ظُلُمَـٰتُۢ بَعۡضُهَا فَوۡقَ بَعۡضٍ إِذَاۤ أَخۡرَجَ یَدَهُۥ لَمۡ یَكَدۡ یَرَىٰهَاۗ وَمَن لَّمۡ یَجۡعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورࣰا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ ﴿٤٠﴾
تەفسیرا ساناهی
يان كريارێن وان دێ وه‌كى وان تارییان بن يێن د بنێ ده‌ريایه‌كا كوير دا هه‌ين، پێله‌ك د سه‌ر دا هه‌يه، و د سه‌ر وێ پێلێ دا پێله‌كا دى هه‌يه، و د سه‌ر وێ دا عه‌وره‌كێ ستوير هه‌يه، تارییێن دژوارن هنده‌ك ب سه‌ر هنده‌كان دانه، ئه‌گه‌ر ئێك ده‌ستێ خۆ بينته‌ده‌ر نێزيكه ژ به‌ر تارییا دژوار نه‌بينت، ڤێجا كافران تارییێن شركێ وسه‌رداچوونێ وكريارێن خراب ل سه‌ر كۆم بووينه. وهه‌چییێ خودێ ڕۆناهییه‌كێ ژ كيتابا خۆ وسوننه‌تا پێغه‌مبه‌رێ خۆ نه‌ده‌تێ ئه‌و پێ ب هيدايه‌ت بكه‌ڤت كه‌سه‌ك نابت وى ب هيدايه‌ت بينت.