سورة النور · ئایەت ٤١
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُۥ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلطَّیۡرُ صَـٰۤفَّـٰتࣲۖ كُلࣱّ قَدۡ عَلِمَ صَلَاتَهُۥ وَتَسۡبِیحَهُۥۗ وَٱللَّهُ عَلِیمُۢ بِمَا یَفۡعَلُونَ ﴿٤١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما ته نه‌زانییه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كــــو هـنــدى خودێیه هـــه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعـــه‌ردى ژ چێكرییان، وتــه‌يـــر ل بلندییا چه‌نگێن خۆ ڤه‌دكه‌ن وته‌سبيحا وى دكه‌ن؟ هه‌ر چێكرییه‌كى خودێ نيشا وى دايه كانێ چاوا دێ ته‌سبيحا خودێ كه‌ت ونڤێژێ بۆ وى كه‌ت. وئه‌و يێ پڕزانايه، ويێ ئاگه‌هداره ب هه‌ر كاره‌كێ په‌رستڤانه‌ك بكه‌ت، تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت، وئه‌و دێ وان سه‌را وێ چه‌ندێ جزاده‌ت.