سورة آل عِمران · ئایەت ١٣
قَدۡ كَانَ لَكُمۡ ءَایَةࣱ فِی فِئَتَیۡنِ ٱلۡتَقَتَاۖ فِئَةࣱ تُقَـٰتِلُ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِ وَأُخۡرَىٰ كَافِرَةࣱ یَرَوۡنَهُم مِّثۡلَیۡهِمۡ رَأۡیَ ٱلۡعَیۡنِۚ وَٱللَّهُ یُؤَیِّدُ بِنَصۡرِهِۦ مَن یَشَاۤءُۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّأُو۟لِی ٱلۡأَبۡصَـٰرِ ﴿١٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى جوهییێن خۆمه‌زنكه‌ر وڕكۆ ب ڕاستى نيشانه‌كا مه‌زن بۆ هه‌وه د دو كۆمان دا يێن كو ل به‌درێ گه‌هشتينه ئێك هه‌بوو: كـــۆمه‌كێ، كــو موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن وهه‌ڤالێن وى بوون، شه‌ڕ د ڕێكا خودێ دا دكر، و كۆمه‌كا دى يا كافر ب خودێ، شــه‌ڕ د ڕێكا نه‌حه‌قییێ دا دكر، وان ب ديتنا چاڤان خودان باوه‌ر دوجاركى هندى وان دديتن، وخودێ ئه‌و چه‌نده كره ئه‌گه‌را سه‌ركه‌فتنا موسلمانان ل سه‌ر وان. وهه‌چى به‌نییێ خودێ ئه‌و بڤێت ئه‌و ب سه‌ركه‌فتنا خۆ پشته‌ڤانییا وى دكه‌ت. هندى ئه‌و چه‌نده‌يه يا كو چێبووى عيبره‌ته‌كا مه‌زن بۆ خودان ديتنان تێدا هه‌يه ئه‌وێن حوكمێ خودێ وكریارێن وى دزانن.