سورة آل عِمران · ئایەت ١٦٤
لَقَدۡ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِینَ إِذۡ بَعَثَ فِیهِمۡ رَسُولࣰا مِّنۡ أَنفُسِهِمۡ یَتۡلُوا۟ عَلَیۡهِمۡ ءَایَـٰتِهِۦ وَیُزَكِّیهِمۡ وَیُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبۡلُ لَفِی ضَلَـٰلࣲ مُّبِینٍ ﴿١٦٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ب ڕاستى خودێ مننه‌ت ل خودان باوه‌رێن عه‌ره‌ب كر؛ ده‌مێ پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ وان ب خۆ د ناڤ وان دا هنارتى، دا ئايه‌تێن قورئانێ بۆ وان بخوينت، ووان ژ بوتپه‌رێسییێ وڕه‌وشتێن خراب پاقژ بكه‌ت، وقورئانێ وسوننه‌تێ نيشا وان بده‌ت، ئه‌گه‌ر چ ئه‌و به‌رى ڤى پێغه‌مبه‌رى د به‌رزه‌بوون و د بێ فامییه‌كا ئاشكه‌را دا بوون.