سورة آل عِمران · ئایەت ١٦٥
أَوَ لَمَّاۤ أَصَـٰبَتۡكُم مُّصِیبَةࣱ قَدۡ أَصَبۡتُم مِّثۡلَیۡهَا قُلۡتُمۡ أَنَّىٰ هَـٰذَاۖ قُلۡ هُوَ مِنۡ عِندِ أَنفُسِكُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءࣲ قَدِیرࣱ ﴿١٦٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهرێ دهمێ بهلایهك ب سهر ههوه دا هات گهلى خودان باوهران، ومهخسهد پێ ئهو گرفتارییه یا ل ڕۆژا (ئوحودێ) گههشتییه هـــــهوه، وئـــهو ب خـــۆ هــهوه بهلایهكا دوجاركى وهكى وێ ل ڕۆژا (بهدرێ) ب ســـهرێ بوتپهرێسان ئينابـــوو، هوين ژ مهندههۆشى ڤه دێ بێژن: ئهڤه چاوا چێ دبت وئـــهم موسلمانين وپێغهمبهرێ خــودێ سلاڤ لێ بن د ناڤ مه دایه وئهوێن هه بوتپهرێسن؟ تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ئهوا هاتییه سهرێ ههوه ئهگهر هوین ب خۆنه، ئهو ژ ئهگهرا نهگوهدارییا ههوهيه بۆ فهرمانا پێغهمبهرێ ههوه، وچوونا ههوه بۆ كۆمكرنا دهسكهفتییان هاته سهرێ ههوه. هندى خودێیه وێ دكهت يا وى دڤێت، وئهو وى حوكمى دگێڕت يێ ئهو حهز بكهت، كهس حوكمێ وى ناگوهۆرت.