سورة آل عِمران · ئایەت ١٨١

لَّقَدۡ سَمِعَ ٱللَّهُ قَوۡلَ ٱلَّذِینَ قَالُوۤا۟ إِنَّ ٱللَّهَ فَقِیرࣱ وَنَحۡنُ أَغۡنِیَاۤءُۘ سَنَكۡتُبُ مَا قَالُوا۟ وَقَتۡلَهُمُ ٱلۡأَنۢبِیَاۤءَ بِغَیۡرِ حَقࣲّ وَنَقُولُ ذُوقُوا۟ عَذَابَ ٱلۡحَرِیقِ ﴿١٨١﴾

تەفسیرا ساناهی

ب ڕاستى خودێ گوهـ ل گۆتنا وان جوهییان بوو ئه‌وێن گۆتين: هندى خودێیه‌ فه‌قيرێ بـــه‌ر ده‌ستێ مه‌يه‌، ئه‌و مالێ مه‌ ب قه‌ر ژ مه‌ دخوازت، وئه‌م دزه‌نگينين. ئه‌ڤێ گۆتنا وان گۆتى ئه‌م دێ نڤيسين، وئه‌م دێ نڤيسين كو ئه‌و پێ دڕازينه‌ ده‌مێ بابێن وان ژ زۆردارى وتـــه‌عـــدايــــى پــێــغــه‌مـبـه‌رێن خودێ كوشتين، و ل ئاخره‌تێ ئه‌م دێ وان ب ڤێ چه‌ندێ گرين، ودێ بێژينه‌ وان ده‌مێ ئه‌و د ئاگرى دا دئێنه‌ عـه‌زابدان: تام بكه‌نه‌ عه‌زابا ئاگرێ سۆژه‌ك.