سورة آل عِمران · ئایەت ١٩

إِنَّ ٱلدِّینَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَـٰمُۗ وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَاۤءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡیَۢا بَیۡنَهُمۡۗ وَمَن یَكۡفُرۡ بِءَایَـٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِیعُ ٱلۡحِسَابِ ﴿١٩﴾

تەفسیرا ساناهی

هندى ئه‌و دينه‌ يێ خودێ بۆ به‌نییێن خۆ پێ ڕازى بووى وپێغه‌مبه‌رێن خۆ پێ هنارتين، و ژبلى وى ئه‌و ب چو دينێن دى ڕازى نابت، ئيسلامه‌، وئيسلام ئه‌وه‌ مرۆڤ عيباده‌تى بۆ خودێ ب تنێ بكه‌ت وخۆ ته‌سليمى وى بكه‌ت، ودويــچــوونــا پێغه‌مبه‌ران بــكــه‌ت. وئــه‌وێن كيتاب بۆ هاتى ژ جوهى وفه‌لان ب خيلاف نه‌چوون، ونه‌بوونه‌ پارت وده‌سته‌كێن لێككه‌فتى حه‌تا ب هنارتنا پێغه‌مبه‌ران وئينانه ‌خوارا كيتابان هێجه‌ت بۆ وان نه‌ماى؛ ژ به‌ر چاڤ پێ نه‌ڕابوون وداخوازكرنا وان بۆ دنيايێ. وهه‌چییێ باوه‌رییێ ب وان ئايه‌تێن خودێ نه‌ئينت يێن هاتينه‌خوارێ وخوداينییا وى ئاشكه‌را دكه‌ن.. هندى خودێیه‌ حسێبا وى يا ب له‌زه‌، وئه‌و سه‌را كارێ وان دكر دێ جزايێ وان ده‌ت.