سورة آل عِمران · ئایەت ٢٠
فَإِنۡ حَاۤجُّوكَ فَقُلۡ أَسۡلَمۡتُ وَجۡهِیَ لِلَّهِ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِۗ وَقُل لِّلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡأُمِّیِّـۧنَ ءَأَسۡلَمۡتُمۡۚ فَإِنۡ أَسۡلَمُوا۟ فَقَدِ ٱهۡتَدَوا۟ۖ وَّإِن تَوَلَّوۡا۟ فَإِنَّمَا عَلَیۡكَ ٱلۡبَلَـٰغُۗ وَٱللَّهُ بَصِیرُۢ بِٱلۡعِبَادِ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئهگهر خودانێن كيتابێ ههڤڕكى د گهل ته -ئهى پێغهمبهر- د تهوحيدێ دا كر پشتى ته چو هێجهت بۆ وان نههێلاين، تو بێژه وان: من بهرێ خۆ يێ دايه خودێ ب تنێ وئهز كهسێ بۆ وى ناكهمه ههڤپشك، ههر وهسا ههچییێ دويكهفتنا من كرى ژ خودان باوهران، وان ژى بهرێ خۆ دايه خودێ ب تنێ، وتو بێژه وان وبێژه بوتپهرێسێن عهرهبان وكافرێن دى: ئهگهر هوين موسلمان ببن هوين دێ ل سهر حهقییێ وڕێكا ڕاست بن، وئهگهر هوين پشت بدهن حسێبا ههوه دێ ل سهر خودێ بت، وههما يا ل سهر من گههاندنه، ومن حهقى گههانده ههوه وچو هێجهت بۆ ههوه نههێلان. وخودێ ب بهنییان يێ بينهره، تشتهك ژ كارێ وان ل بهر وى بهرزه نابت.