سورة آل عِمران · ئایەت ٣٨

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِیَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِی مِن لَّدُنكَ ذُرِّیَّةࣰ طَیِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِیعُ ٱلدُّعَاۤءِ ﴿٣٨﴾

تەفسیرا ساناهی

ده‌مـێ زه‌كــه‌ريــایــى ديتى خــودێ ژ ڕزقێ خۆ چه‌ند قه‌نجى ل مه‌ريه‌مێ كرينه‌، وى قه‌ستا خودايێ خۆ كر وگۆت: ئه‌ى خودايێ من تو ژ نك خۆ كوڕه‌كێ چاك وپيرۆز بده‌ من، هندى تويى ته‌ گوهـ ل وى دبت يێ دوعايێ ژ ته‌ دكه‌ت.