سورة لُقمَان · ئایەت ١٤
وَوَصَّیۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ بِوَ ٰلِدَیۡهِ حَمَلَتۡهُ أُمُّهُۥ وَهۡنًا عَلَىٰ وَهۡنࣲ وَفِصَـٰلُهُۥ فِی عَامَیۡنِ أَنِ ٱشۡكُرۡ لِی وَلِوَ ٰلِدَیۡكَ إِلَیَّ ٱلۡمَصِیرُ ﴿١٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه فه‌رمان ب قه‌نجییا د گه‌ل ده‌یبابان ل مرۆڤى كرییه، ده‌یكا وى ئه‌و ب زه‌حمه‌ته‌كا ل سه‌ر زه‌حمه‌تێ هلگرتییه، وهلگرتن وشيرڤه‌كرنا وى د دو سالان دايه، ومه گۆته وى: شوكرا خودێ بكه، پاشى شوكرا ده‌یبابێن خۆ بكه، زڤڕين بۆ نك منه، ڤێجا هه‌ر ئێكى ئه‌ز دێ جزايێ وى ده‌مێ.