سورة لُقمَان · ئایەت ١٥
وَإِن جَـٰهَدَاكَ عَلَىٰۤ أَن تُشۡرِكَ بِی مَا لَیۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمࣱ فَلَا تُطِعۡهُمَاۖ وَصَاحِبۡهُمَا فِی ٱلدُّنۡیَا مَعۡرُوفࣰاۖ وَٱتَّبِعۡ سَبِیلَ مَنۡ أَنَابَ إِلَیَّۚ ثُمَّ إِلَیَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿١٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر ده‌یبابێن ته -ئه‌ى كوڕێ خودان باوه‌ر- خۆ ب ته‌ڤه وه‌ستاند كــــو تـــو شريكه‌كێ تـــه چــــو زانيـن پـــێ نه‌هه‌ى بۆ من د په‌رستنێ دا بدانى، يان ژى فه‌رمانێ ب بێ ئه‌مرییا خودێ ل ته بكه‌ن تو گوهدارییا وان نه‌كه؛ چونكى د بێ ئه‌مرییا خودێ دا چێ نابت گوهدارییا كه‌سێ بێته‌كرن، و د دنيايێ دا تو ب قه‌نجى هه‌ڤالينییا وان د وى تشتى دا بكه يێ گونه‌هـ تێدا نه‌بت، وتو -ئه‌ى كوڕێ خودان باوه‌ر- ڕێكا وى بگره يێ ژ گونه‌ها خۆ تۆبه كرى، وزڤڕییه نك من وباوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رێ من موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- ئيناى، پاشى زڤڕينا هه‌وه بۆ نك منه، وئــــه‌ز دێ به‌حسێ وى كارى بــــۆ هه‌وه كــــه‌م يــــێ هه‌وه د دنيايێ دا كرى، وهه‌ر ئێكى ل دويڤ كارێ وى ئه‌ز دێ جزايێ وى ده‌مێ.