سورة لُقمَان · ئایەت ١٦
یَـٰبُنَیَّ إِنَّهَاۤ إِن تَكُ مِثۡقَالَ حَبَّةࣲ مِّنۡ خَرۡدَلࣲ فَتَكُن فِی صَخۡرَةٍ أَوۡ فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ أَوۡ فِی ٱلۡأَرۡضِ یَأۡتِ بِهَا ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرࣱ ﴿١٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهى كوڕكێ من تو بزانه هندى باشى وخرابییه ئهگهر ئـــهو چــهنــــد دندكهكا هوير ژى بت، و د نيڤا چيايهكى دا بت، يان ل چى جهێ بت ژ عهرد وعهسمانان، خودێ ل ڕۆژا قيامهتێ دێ وێ ئينت، وحسێبێ سهرا وێ كهت. هندى خودێیه هويربينێ شارهزايه ب كارێ بهنییێن خۆ.