سورة سَبإ · ئایەت ١٥

لَقَدۡ كَانَ لِسَبَإࣲ فِی مَسۡكَنِهِمۡ ءَایَةࣱۖ جَنَّتَانِ عَن یَمِینࣲ وَشِمَالࣲۖ كُلُوا۟ مِن رِّزۡقِ رَبِّكُمۡ وَٱشۡكُرُوا۟ لَهُۥۚ بَلۡدَةࣱ طَیِّبَةࣱ وَرَبٌّ غَفُورࣱ ﴿١٥﴾

تەفسیرا ساناهی

ب ڕاستى د ئاڤاهییێن ئويجاخا سه‌به‌ئییان دا ل (يه‌مه‌نێ) نيشانه‌ك ل سه‌ر شيانا مه‌ هه‌بوو: دو باغ ل لايێ ڕاستێ ويێ چه‌پێ، هوين ژ ڕزقێ خودايێ خۆ بخۆن، وشوكرا قه‌نجییا وى بكه‌ن؛ چونكى باژێرێ هه‌وه‌ يێ خودان ئاخ وهه‌وايه‌كێ باشه‌، وخودايێ هه‌وه‌ يێ باش گونه‌هـ ژێبره‌ بۆ هه‌وه‌.