سورة فَاطِر · ئایەت ٤٤
أَوَ لَمۡ یَسِیرُوا۟ فِی ٱلۡأَرۡضِ فَیَنظُرُوا۟ كَیۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِینَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَكَانُوۤا۟ أَشَدَّ مِنۡهُمۡ قُوَّةࣰۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِیُعۡجِزَهُۥ مِن شَیۡءࣲ فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَلَا فِی ٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِیمࣰا قَدِیرࣰا ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهرێ وما كافرێن (مهكههێ) ل عهردى نهگهڕياينه، دا بهرێ خو بدهنێ كانێ دويماهییا مللهتێن بهرى وان وهكى عادى وثهموودی چاوا بوويه، وكانێ چ وێرانكرن ب سهر وان ووهلاتێن وان دا هاتبوو دهمێ وان پێغهمبهر درهوين دهرێخستيـن، وئهو كافر ژ كافرێن (مهكههێ) ب هێزتر ودژوارتر بوون؟ ونهبوويه كو تشتهك نه ل عهسمانان ونه ل عهردى خودێ بێزار بكهت يان ژ دهستان دهركهڤت، هندى ئهوه ئهو ب كريارێن وان يێ پڕزانا بوويه، و ل سهر تێبرنا وان يێ خودان شيان بوويه.