سورة فَاطِر · ئایەت ٤٥
وَلَوۡ یُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُوا۟ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهۡرِهَا مِن دَاۤبَّةࣲ وَلَـٰكِن یُؤَخِّرُهُمۡ إِلَىٰۤ أَجَلࣲ مُّسَمࣰّىۖ فَإِذَا جَاۤءَ أَجَلُهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِیرَۢا ﴿٤٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر خودێ مرۆڤان ب وان گونه‌هان عه‌زاب بده‌ت يێن وان كرين ئه‌و كه‌سه‌كێ خودان رح ناهێلت كو ل سه‌ر پشتا عه‌ردى ب ڕێڤه بچت، به‌لێ ئه‌و وان پاشدا دهێلت وحه‌تا ده‌مه‌كێ ده‌سنيشانكرى عه‌زابا وان پاش دئێخت، ڤێجا ئه‌گه‌ر ده‌مێ عه‌زابدانا وان هات هندى خودێیه ب به‌نییێن خۆ بينه‌ر بوويه، وزانينا تشته‌كى ژ كارێن وان ل وى نائێته ڤه‌شارتن.