سورة يسٓ Yasin
٨٣ ئایەت · مەککی
یسۤ ﴿١﴾
( يس( گۆتن ل سه‌ر ڤان حه‌رفێن كه‌ركرى ل ده‌سپێكا سووره‌تا به‌قه‌ره بۆرییه.
وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِیمِ ﴿٢﴾
خودێ ب وێ قورئانێ سويند دخۆت يا حوكم وده‌ليلێن وێ دبنه‌جهـ.
إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِینَ ﴿٣﴾
هــنــدى تــويــــى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تـــو ژ وانى يێن ب وه‌حییا خودێ بۆ به‌نییان هاتينه هنارتن.
عَلَىٰ صِرَ ٰطࣲ مُّسۡتَقِیمࣲ ﴿٤﴾
وتو يێ ل سه‌ر ڕێكا ڕاست ودورست، كو ئيسلامه.
تَنزِیلَ ٱلۡعَزِیزِ ٱلرَّحِیمِ ﴿٥﴾
ئه‌ڤ قورئانه ئينانه خوارا وى خودايییه يێ زال د تۆلستاندنا خۆ دا ژ كافر و وگونه‌هكاران، یێ دلۆڤانكار ب وى یێ تۆبه بكه‌ت ژ به‌نییێن وى وكارێ چاك بكه‌ت.
لِتُنذِرَ قَوۡمࣰا مَّاۤ أُنذِرَ ءَابَاۤؤُهُمۡ فَهُمۡ غَـٰفِلُونَ ﴿٦﴾
مه ئه‌و بۆ ته ئينا خوارێ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دا تو وى ملله‌تى پێ بترسينى يێ بابێن وان يێن نێزيك به‌رى ته نه‌هاتينه ترساندن، كو عه‌ره‌بن، ڤێجا ئه‌ڤ ملله‌ته ژ باوه‌رى وكرنا چاكییێ دبێ ئاگه‌هن. وهه‌ر ملله‌ته‌كێ نه‌ئێته ت...
لَقَدۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَىٰۤ أَكۡثَرِهِمۡ فَهُمۡ لَا یُؤۡمِنُونَ ﴿٧﴾
ب ڕاستى عه‌زابدان ل سه‌ر پترییا ڤان كافران فه‌ربوو، پشتى حه‌قى بۆ وان هاتییه گۆتن ووان قه‌بويل نه‌كرى، ڤێجا ئه‌و باوه‌رییێ ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نائينن، وكارى ب شریعه‌تێ وى ناكه‌ن.
إِنَّا جَعَلۡنَا فِیۤ أَعۡنَـٰقِهِمۡ أَغۡلَـٰلࣰا فَهِیَ إِلَى ٱلۡأَذۡقَانِ فَهُم مُّقۡمَحُونَ ﴿٨﴾
هندى ئه‌مين مه ئه‌ڤ كافره يێن حه‌قى بۆ هاتییه گۆتن ووان قه‌بويل نه‌كرى، وه‌كى وان لێكرن يێن قه‌يد د ستويێ وان دا هاتينه‌دانان، ڤێجا ده‌ستێن وان د بن ئه‌رزنكێن وان ڕا ب ستويێ وان ڤه هاتينه گرێدان، وئه‌و نه‌چار بووين...
وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَیۡنِ أَیۡدِیهِمۡ سَدࣰّا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدࣰّا فَأَغۡشَیۡنَـٰهُمۡ فَهُمۡ لَا یُبۡصِرُونَ ﴿٩﴾
ومه ل به‌راهییا كافران و ل پشت وان ژى په‌رژانه‌ك دانا، ڤێجا ئه‌و وه‌كى وى لێ هاتن يێ ل به‌ر وپشت ڕێ لێ هاتییه‌گرتن، ومه چاڤێن وان كۆره كرن؛ ژ به‌ر كوفر وخۆمه‌زنكرنا وان، له‌و ئه‌و ب ڕێكێ ناكه‌ڤن وچو نابينن، وهه‌ر ئێكێ...
وَسَوَاۤءٌ عَلَیۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا یُؤۡمِنُونَ ﴿١٠﴾
ل به‌ر ڤان كافران وه‌كى ئێكه تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان بترسينى يان نه‌ترسينى، ئه‌و باوه‌رییێ نائينن.
إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِیَ ٱلرَّحۡمَـٰنَ بِٱلۡغَیۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةࣲ وَأَجۡرࣲ كَرِیمٍ ﴿١١﴾
هه‌ما ترساندنا ته مفایى دگه‌هينته وى يێ باوه‌رییێ ب قورئانێ بينت، ودويكه‌فتنا وان ئه‌حكامێن خودێ بكه‌ت يێن تێدا هاتين، و ژ خودايێ پڕدلۆڤان بترست، ل وى ده‌مێ ژ خودێ پێڤه‌تر كه‌س وى نه‌بينت، ڤێجا تو مزگينییێ ب گونه‌هـ ژێ...
إِنَّا نَحۡنُ نُحۡیِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُوا۟ وَءَاثَـٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَیۡءٍ أَحۡصَیۡنَـٰهُ فِیۤ إِمَامࣲ مُّبِینࣲ ﴿١٢﴾
هندى ئه‌مين ئه‌م هه‌مى مرییان ل ڕۆژا قيامه‌تێ زێندى دكه‌ينه‌ڤه، وئه‌م وى كارى دنڤيسيـن يێ ئه‌و دكه‌ن چ باشى بت چ خرابى، وئه‌م شوينوارێن وان ژى دنڤيسيـن يێن ئه‌و د ژينا خۆ دا وپشتى مرنا خۆ ژى بووينه ئه‌گه‌را په‌يدابوونا...
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَـٰبَ ٱلۡقَرۡیَةِ إِذۡ جَاۤءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿١٣﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مه‌ته‌له‌كێ بۆ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ خۆ بينه؛ دا ئه‌و مفایى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن، وئه‌و سه‌رهاتییا خودانێن گوندییه، ده‌مێ پێغه‌مبه‌ر بۆ وان هاتين.
إِذۡ أَرۡسَلۡنَاۤ إِلَیۡهِمُ ٱثۡنَیۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثࣲ فَقَالُوۤا۟ إِنَّاۤ إِلَیۡكُم مُّرۡسَلُونَ ﴿١٤﴾
ده‌مێ مه دو پێغه‌مبه‌ر بۆ وان هنارتيـن دا به‌رێ وان بده‌نه باوه‌رییا ب خودێ وپه‌رستنا وى ب تنێ، ئينا خه‌لكێ وى گوندى ئه‌و هه‌ردو دره‌وين ده‌رێخستن، ڤێجا مه ئه‌و هه‌ردو ب پێغه‌مبه‌ره‌كێ دى ب هێز ئێخستن، ووان هه‌ر سێیان...
قَالُوا۟ مَاۤ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَمَاۤ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ مِن شَیۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ ﴿١٥﴾
گوندییان ب پشتڕاستى ڤه گۆته پێغه‌مبه‌ران: هه‌ما هوين ژى وه‌كى مه مرۆڤن، وخودايێ پڕدلۆڤان چو وه‌حى نه‌هنارتییه، وهه‌ما هوين -گه‌لی پێغه‌مبه‌ران- ددره‌وينن.
قَالُوا۟ رَبُّنَا یَعۡلَمُ إِنَّاۤ إِلَیۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ ﴿١٦﴾
پێغه‌مبه‌ران گۆت: مسۆگه‌ر خودايێ مه يێ ئه‌م هنارتيـن دزانت كو ئه‌م پێغه‌مبه‌رين.
وَمَا عَلَیۡنَاۤ إِلَّا ٱلۡبَلَـٰغُ ٱلۡمُبِینُ ﴿١٧﴾
ويا مه ئه‌وه ئه‌م په‌ياما خۆ ئاشكه‌را بگه‌هينين، وهیدایه‌تا هـــه‌وه نـــه ب مه‌یه، ئه‌و ب خودێ ب تنێیه.
قَالُوۤا۟ إِنَّا تَطَیَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُوا۟ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَیَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمࣱ ﴿١٨﴾
گوندییان گۆت: هندى ئه‌مين مه چو خێر وئيفله‌حى ژ هه‌وه نه‌ديتییه، ئه‌گه‌ر هــويـــن ڤـــێ گازییا خۆ به‌س نه‌كه‌ن ئه‌م دێ به‌ران ل هه‌وه بارينيـن وهه‌وه كوژين، وعه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش دێ گه‌هينينه هه‌وه.
قَالُوا۟ طَـٰۤئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمࣱ مُّسۡرِفُونَ ﴿١٩﴾
پێغه‌مبه‌ران گۆت: بێ ئيفله‌حى وكارێ هه‌وه يێ خراب يێ د گه‌ل هه‌وه وبۆ هه‌وه دزڤڕت، ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ب خێرێ شيره‌ته‌ك ل هه‌وه هاته‌كرن هوين بێ ئيفله‌حییێ دبينن وگه‌فێن كوشتنێ وعه‌زابدانێ ل مه دكه‌ن؟ به‌لكى هوين ملله‌ته...
وَجَاۤءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِینَةِ رَجُلࣱ یَسۡعَىٰ قَالَ یَـٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُوا۟ ٱلۡمُرۡسَلِینَ ﴿٢٠﴾
و ژ جهه‌كێ دوير ژ باژێرى زه‌لامه‌ك ب له‌ز هات (ده‌مێ وى زانى كو گوندییان دلێ خۆ يێ برییه كوشتنا پێغه‌مبه‌ران يان عه‌زابدانا وان)، وى گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ من، دويكه‌فتنا وان پێغه‌مبه‌ران بكه‌ن يێن بۆ هه‌وه ژ نك خودێ هاتين
ٱتَّبِعُوا۟ مَن لَّا یَسۡءَلُكُمۡ أَجۡرࣰا وَهُم مُّهۡتَدُونَ ﴿٢١﴾
دويكه‌فتنا وان بكه‌ن يێن سه‌را گه‌هاندنا په‌يامێ پسيارا چو مالی ژ هه‌وه نه‌كه‌ن، وئه‌و د وێ گازییێ دا يا به‌رێ هه‌وه دده‌نێ دسه‌رڕاستن. وئه‌ڤ ئايه‌ته خێرا وى كه‌سى ئاشكه‌را دكه‌ت يێ به‌رگه‌ڕيانێ د فه‌رمانا ب باشییێ وپ...
وَمَا لِیَ لَاۤ أَعۡبُدُ ٱلَّذِی فَطَرَنِی وَإِلَیۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿٢٢﴾
وما چ تشت هه‌يه نه‌هێلت ئه‌ز په‌رستنا وى خودايى بكه‌م يێ ئه‌ز ئافرانديم، وهوين هه‌مى دێ زڤڕنه نك وى؟
ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦۤ ءَالِهَةً إِن یُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَـٰنُ بِضُرࣲّ لَّا تُغۡنِ عَنِّی شَفَـٰعَتُهُمۡ شَیۡءࣰا وَلَا یُنقِذُونِ ﴿٢٣﴾
ئه‌رێ ئه‌ز ژبلی خودێ په‌رستنا هنده‌ك خوداوه‌ندێن دى بكه‌م يێن تشته‌ك د ده‌ستى دا نه، ئه‌گه‌ر خودايێ پڕدلۆڤان نه‌خۆشییه‌ك بۆ من ڤيا بت ئه‌ڤ خوداوه‌نده نه‌شێن وێ نه‌خۆشییێ ژ من دوير بكه‌ن، وئه‌و نه‌شێن من ژ ڤى حالی ڕزگار...
إِنِّیۤ إِذࣰا لَّفِی ضَلَـٰلࣲ مُّبِینٍ ﴿٢٤﴾
خودێ ب وێ قورئانێ سويند دخۆت يا حوكم وده‌ليلێن وێ دبنه‌جهـ، هــنــدى تــويــــى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تـــو ژ وانى يێن ب وه‌حییا خودێ بۆ به‌نییان هاتينه هنارتن، وتو يێ ل سه‌ر ڕێكا ڕاست ودورست، كو ئيسلامه.
إِنِّیۤ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ ﴿٢٥﴾
هندى ئه‌زم من باوه‌رى ب خودايێ هه‌وه ئينايه ڤێجا هوين گوهدارییا وێ بكه‌ن يا من گۆتییه هه‌وه، وباوه‌رییێ بينن. ڤێجا ده‌مێ وى ئه‌و ئاخفتـن گۆتى ملله‌تێ وى پێ وه‌ر هاتن وئه‌و كوشت، ئينا خودێ ئه‌و بره به‌حه‌شتێ.
قِیلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ یَـٰلَیۡتَ قَوۡمِی یَعۡلَمُونَ ﴿٢٦﴾
پشتى ئه‌و هاتییه كوشتن بۆ قه‌درگرتن بۆ وى هاته گۆتن: هه‌ڕه د به‌حه‌شتێ دا، وى د خۆشییا به‌حه‌شتێ دا گۆت: خوزى ملله‌تێ من زانيبا..
بِمَا غَفَرَ لِی رَبِّی وَجَعَلَنِی مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِینَ ﴿٢٧﴾
كانێ خودايێ من چه‌ند قه‌درێ من گرتییه؛ ژ به‌ر باوه‌رى ئينانا من وصه‌بركێشانا من ل سه‌ر گوهدارییا وى، ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێن وى حه‌تا ئه‌ز هاتيمه كوشتـن، ڤێجا ئه‌وان ژى باوه‌رى ب خودێ ئينابا دا ئه‌و ژى وه‌كى من هاتبان...
۞ وَمَاۤ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندࣲ مِّنَ ٱلسَّمَاۤءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِینَ ﴿٢٨﴾
وپشتى وان ئه‌و زه‌لامێ شيره‌تكه‌ر كوشتى وپێغه‌مبه‌ر دره‌وين ده‌رێخستيـن پێتڤى ب هندێ نه‌بوو ئه‌م چو له‌شكه‌ران بۆ عه‌زابدانا وان ژ عه‌سمانى بينينه خوارێ؛ چونكى ئه‌و ژ هندێ دكێمتر وبێ بهاترن، ومه چو فريشته ب سه‌ر وان م...
إِن كَانَتۡ إِلَّا صَیۡحَةࣰ وَ ٰحِدَةࣰ فَإِذَا هُمۡ خَـٰمِدُونَ ﴿٢٩﴾
هه‌ما تێبرنا وان ب قێڕییه‌كا ب تنێ بوو، هنگى ئه‌و هه‌مى مرن وكته‌ك ژێ نه‌ما.
یَـٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا یَأۡتِیهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ یَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٣٠﴾
وه‌ى بۆ په‌شێمانى وكۆڤانا به‌نییان ل ڕۆژا قيامه‌تێ! ده‌مێ ئه‌و عه‌زابێ دبينن، پێغه‌مبه‌ره‌ك بۆ وان ژ نك خودێ نائێت ئه‌گه‌ر ئه‌و تڕانه ويارییان بۆ خۆ پێ نه‌كه‌ن.
أَلَمۡ یَرَوۡا۟ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ أَنَّهُمۡ إِلَیۡهِمۡ لَا یَرۡجِعُونَ ﴿٣١﴾
ئه‌رێ ما ڤان تڕانه‌پێكه‌ران ئه‌و ملله‌تێن به‌رى خۆ يێن مه تێبرين نه‌ديتينه وبۆ خۆ وجه‌ك ژێ وه‌رنه‌گرتییه كو هندى ئه‌ون ئه‌و نازڤڕنه ڤێ دنيايێ.
وَإِن كُلࣱّ لَّمَّا جَمِیعࣱ لَّدَیۡنَا مُحۡضَرُونَ ﴿٣٢﴾
وهه‌ما ئه‌ڤ هه‌مى ملله‌ته يێن مه تێبرين ويێن دى ژى، هه‌مى پێكڤه ل ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ حـسـێـب وجـزادانـێ دێ ل نـك مه ئێنه ئاماده‌كرن.
وَءَایَةࣱ لَّهُمُ ٱلۡأَرۡضُ ٱلۡمَیۡتَةُ أَحۡیَیۡنَـٰهَا وَأَخۡرَجۡنَا مِنۡهَا حَبࣰّا فَمِنۡهُ یَأۡكُلُونَ ﴿٣٣﴾
وئه‌ڤ عه‌رده بۆ بوتپه‌رێسان نيشانه‌كه كو خودێ دشێت مرییان ڕاكه‌ته‌ڤه: ئه‌ڤ عه‌ردێ مــرى يێ چو شينكاتى لێ نه، ب ئينانه خوارا بارانێ مه زێندى كر، وگه‌له‌ك ڕه‌نگێن شينكاتى يێن كو مرۆڤ وحه‌يوان دخۆن مه ژێ ئينانه‌ده‌ر،...
وَجَعَلۡنَا فِیهَا جَنَّـٰتࣲ مِّن نَّخِیلࣲ وَأَعۡنَـٰبࣲ وَفَجَّرۡنَا فِیهَا مِنَ ٱلۡعُیُونِ ﴿٣٤﴾
ومه هنده‌ك باغێن دارقه‌سپ ومێوێن ترى ل سه‌ر ڤى عه‌ردى چێكرن، وئه‌و كانییێن ئه‌و باغ پێ دئێنه ئاڤدان مه په‌قاندن و ل سه‌ر عه‌ردى برن.
لِیَأۡكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتۡهُ أَیۡدِیهِمۡۚ أَفَلَا یَشۡكُرُونَ ﴿٣٥﴾
ئه‌و هه‌مى؛ دا خه‌لك ژ به‌رهه‌مێ وى بخۆن، وئه‌و نه ب ده‌ست وزه‌ندكێن وانه به‌لكى ژ دلۆڤانییا خودێیه ب وان، ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌و شوكرا خودێ سه‌را ڤان قه‌نجییێن نه‌ئێنه هژمارتن ناكه‌ن؟
سُبۡحَـٰنَ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَ ٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ وَمِنۡ أَنفُسِهِمۡ وَمِمَّا لَا یَعۡلَمُونَ ﴿٣٦﴾
يێ پاك بت ئه‌و خودايێ مه‌زن يێ هه‌مى ڕه‌نگ ژ شينكاتییێ عه‌ردى ئافراندين، و ژ وان ب خۆ ژى نێر ومێ داين، و ژ وان چێكرییێن خـــودێ يێن دى ژى يێن ئــه‌و پێ نه‌زانن. خودێ ب تنێ ئافراندن كرییه، ڤێجا نه يا د جهێ خۆ دايه شرك...
وَءَایَةࣱ لَّهُمُ ٱلَّیۡلُ نَسۡلَخُ مِنۡهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظۡلِمُونَ ﴿٣٧﴾
وئه‌ڤ شه‌ڤا ئه‌م ڕۆژێ ژێ ڤه‌دكه‌ين، ڤێجا خه‌لك دميننه د تارییێ دا، نيشانه‌كه بۆ وان ل سه‌ر ته‌وحيد وشيانا خودێ.
وَٱلشَّمۡسُ تَجۡرِی لِمُسۡتَقَرࣲّ لَّهَاۚ ذَ ٰلِكَ تَقۡدِیرُ ٱلۡعَزِیزِ ٱلۡعَلِیمِ ﴿٣٨﴾
وڕۆژ ژى نيشانه‌كه بۆ وان ئه‌و بۆ جهه‌كێ لێ ئاكنجيبوونا خۆ دچت، يێ خودێ بۆ داناى ئه‌و دێ گه‌هتێ وژێ نابۆرت، ئه‌و قه‌ده‌ر وپێكئينانا خودايێ زاله، پڕزانايێ كو تشته‌ك ل به‌ر علمێ وى نه‌ئێته ڤه‌شارتن.
وَٱلۡقَمَرَ قَدَّرۡنَـٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلۡعُرۡجُونِ ٱلۡقَدِیمِ ﴿٣٩﴾
وهه‌يڤ د ئافراندنا خۆ دا نيشانه‌كه بۆ وان، هه‌ر شه‌ڤه‌كێ مه جهه‌كێ بۆ داناى، ل ده‌سپێكێ يا زراڤه وهه‌ر مه‌زن دبت حه‌تا گڕۆڤڕ دبت، پاشى جاره‌كا دى زراڤ دبت حه‌تا وه‌كى وى چه‌قێ دارقه‌سپێ لێ دئێت ئه‌وێ ژ به‌ر كه‌ڤناتییا...
لَا ٱلشَّمۡسُ یَنۢبَغِی لَهَاۤ أَن تُدۡرِكَ ٱلۡقَمَرَ وَلَا ٱلَّیۡلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِۚ وَكُلࣱّ فِی فَلَكࣲ یَسۡبَحُونَ ﴿٤٠﴾
بۆ ڕۆژ وهه‌يڤێ وشه‌ڤ وڕۆژێ ده‌مه‌ك هه‌يه خودێ دانايه ئه‌و ژێ ده‌رباس نابن، ڤێجا نه ڕۆژ ب هه‌يڤێ ڕا دگه‌هت دا ڕۆناهییا وێ پويچ كه‌ت، يان ڕێكا وێ بگوهۆڕت، ونه شه‌ڤ به‌رى ڕۆژێ ڕادكه‌ت ودگه‌هتێ، هێشتا ده‌مێ وێ خلاس نه‌بو...
وَءَایَةࣱ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّیَّتَهُمۡ فِی ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ﴿٤١﴾
ونيشانه‌كا دى بـــۆ وان هه‌يه هندێ دگه‌هينت كـــو خـــــودێ ب تنێ هێژاى په‌رستنێیه، وئه‌وه يێ قه‌نجى د گه‌ل وان كرين، ئه‌و ژى ئه‌ڤه‌يه: ئه‌وێن ڕزگار بووين ژ عه‌يالێ ئاده‌مى مه د گه‌مییا نووحى دا يا تژى مه‌خلووقات هل...
وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا یَرۡكَبُونَ ﴿٤٢﴾
وبۆ ڤان بوتپه‌رێسان وبۆ خه‌لكێ دى ژى مه هنده‌ك گه‌مییێن وه‌كى يا نووحى چێكرن؛ دا ئه‌و لێ سويار ببـن وپێ بگه‌هنه وه‌لاتێن خۆ.
وَإِن نَّشَأۡ نُغۡرِقۡهُمۡ فَلَا صَرِیخَ لَهُمۡ وَلَا هُمۡ یُنقَذُونَ ﴿٤٣﴾
وئه‌گه‌ر مه بڤێت دێ وان خندقينين، ڤێجا ئه‌و كه‌سێ نابينن وان ژ خه‌ندقاندنێ ڕزگار بكه‌ن، وئه‌و ژ خه‌ندقاندنێ نائێنه ڕزگاركرن.
إِلَّا رَحۡمَةࣰ مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِینࣲ ﴿٤٤﴾
وه‌سا تێ نه‌بت ئه‌م ڕه‌حـمێ ب وان ببه‌ين ووان ڕزگار بكه‌ين وحه‌تا ده‌مه‌كێ دى وان بهێلين؛ دا به‌لكى ئــــه‌و ل خۆ بــزڤــــڕن و ل خه‌له‌تییێن خۆ لێڤه ببن.
وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَیۡنَ أَیۡدِیكُمۡ وَمَا خَلۡفَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ ﴿٤٥﴾
وئه‌گه‌ر بۆ بوتپه‌رێسان هاته گۆتن: هشيارى ئاخره‌تێ وعه‌زابا دنيايێ بن؛ دا به‌لكى خودێ دلۆڤانییێ ب هه‌وه ببه‌ت، ئه‌و دێ پشت ده‌ن، وگوهدارییا وێ چه‌ندێ ناكه‌ن.
وَمَا تَأۡتِیهِم مِّنۡ ءَایَةࣲ مِّنۡ ءَایَـٰتِ رَبِّهِمۡ إِلَّا كَانُوا۟ عَنۡهَا مُعۡرِضِینَ ﴿٤٦﴾
ونيشانه‌كا ئاشكه‌را ژ خودێ بۆ ڤان بوتپه‌رێسان نائێت؛ دا به‌رێ وان بده‌ته حه‌قییێ وڕاستگۆيییا پێغه‌مبه‌رى بۆ وان ئاشكه‌را بكه‌ت، ئه‌گه‌ر ئه‌و پشتا خۆ نه‌ده‌نێ.
وَإِذَا قِیلَ لَهُمۡ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ أَنُطۡعِمُ مَن لَّوۡ یَشَاۤءُ ٱللَّهُ أَطۡعَمَهُۥۤ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِی ضَلَـٰلࣲ مُّبِینࣲ ﴿٤٧﴾
وئه‌گه‌ر بۆ كافران هاته گۆتن: هوين ژ وى ڕزقى خه‌رج بكه‌ن يێ خودێ منه‌ت پێ ل هه‌وه كرى، ئه‌و ب خۆ نه‌ڕازيكرن ڤه دێ بێژنه خودان باوه‌ران: ئه‌رێ ئه‌م خوارنێ بده‌ينه وى يـێ ئـه‌گـه‌ر خـــودێ ڤـيـابا دا خوارنێ ده‌تێ؟ هه...
وَیَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿٤٨﴾
وئه‌ڤ كافره بۆ دره‌وپێكرن وله‌زكرن دبێژن: ئه‌رێ ڕابوونا پشتى مرنێ كه‌نگییه ئه‌گه‌ر هوين ڕاست دبێژن كو ئه‌و هه‌يه؟
مَا یَنظُرُونَ إِلَّا صَیۡحَةࣰ وَ ٰحِدَةࣰ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ یَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾
ئه‌ڤ كافرێن له‌زێ ل گه‌فا خودێ دكه‌ن ل هيڤییا تشته‌كى نينن ژبلی هــنــدێ كو پفكرنا د بۆڕییێ دا ل ڕۆژا قيامه‌تێ ب خافله‌تى ڤه بێته‌كرن و ب وان ڕا بگه‌هت، ل وى ده‌مێ ئه‌و د مه‌سه‌لێن ژينا خۆ دا ب هه‌ڤڕكى دچن، ووان هاى ژ خ...
فَلَا یَسۡتَطِیعُونَ تَوۡصِیَةࣰ وَلَاۤ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِمۡ یَرۡجِعُونَ ﴿٥٠﴾
ڤێجا ده‌مێ د بۆڕییێ دا دئێته پفكرن ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه نه‌شێن شيره‌ته‌كێ ب تشته‌كى ل ئێكى بكه‌ن، وئه‌و نه‌شێن بۆ نك مرۆڤێن خۆ بزڤڕنه‌ڤه، به‌لكى ئه‌و د جهـ دا دمرن.
وَنُفِخَ فِی ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ یَنسِلُونَ ﴿٥١﴾
وبۆ جارا دویێ د بۆڕییێ دا هاته پفكرن، ڤێجا رحێن وان ب سه‌ر له‌شێن وان دا هاتنه ڤه‌گه‌ڕاندن، هنگى ئه‌و ژ گۆڕێن خۆ ڕادبن و ب له‌ز ب نك خودايێ خۆ ڤه دچن.
قَالُوا۟ یَـٰوَیۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜۗ هَـٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ ﴿٥٢﴾
ئه‌وێن دره‌و ب ڕابوونا پشتى مرنێ كرى ب په‌شێمانى ڤه گۆت: تێچوون بۆ مه بت كێ ئه‌م ژ گۆڕێن مه ڕاكرين؟ ڤێجا دێ بۆ وان ئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌و ژڤانه يێ خودايێ پڕدلۆڤان داى، وپێغه‌مبه‌رێن ڕاستگۆ به‌حس ژێ كرى.
إِن كَانَتۡ إِلَّا صَیۡحَةࣰ وَ ٰحِدَةࣰ فَإِذَا هُمۡ جَمِیعࣱ لَّدَیۡنَا مُحۡضَرُونَ ﴿٥٣﴾
ده‌ركه‌فتنا ژ گۆڕان هه‌ما ئه‌نجامێ ئێك لێدانا د بۆڕییێ دا بوو، ڤێجا هنگى خه‌لك هه‌مى بۆ حسێب وجزادانێ ل نك مه دئامه‌ده بوون.
فَٱلۡیَوۡمَ لَا تُظۡلَمُ نَفۡسࣱ شَیۡءࣰا وَلَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٥٤﴾
ل وێ ڕۆژێ ب دادى حسێب دئێته‌كرن، ڤێجا زۆردارى ل نه‌فسه‌كێ نائێته‌كرن كو خێرێن وێ بێنه كێمكرن يان گونه‌هێن وێ بێنه زێده‌كرن، وژبلی وى كارێ هه‌وه د دنيايێ دا دكر ب تشته‌كێ دى هوين نائێنه جزادان.
إِنَّ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡجَنَّةِ ٱلۡیَوۡمَ فِی شُغُلࣲ فَـٰكِهُونَ ﴿٥٥﴾
ل وێ ڕۆژێ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ ب وان خۆشییان ڤه دموژيل وكه‌يفخۆشن يێن د به‌حه‌شتێ دا بۆ وان دئێنه‌دان.
هُمۡ وَأَزۡوَ ٰجُهُمۡ فِی ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلۡأَرَاۤئِكِ مُتَّكِءُونَ ﴿٥٦﴾
ئه‌و وژنێن خۆ ل سه‌ر ته‌ختێن خه‌ملاندى و ل بن سيبه‌رێن خۆش دپالداينه.
لَهُمۡ فِیهَا فَـٰكِهَةࣱ وَلَهُم مَّا یَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾
گه‌له‌ك ڕه‌نگێن فێقى يێن ب تام بۆ وان د به‌حه‌شتێ دا هه‌نه، وهه‌ر ڕه‌نـگـه‌كـێ خۆشـییـێ يێ وان بڤێت بۆ وان هه‌يه.
سَلَـٰمࣱ قَوۡلࣰا مِّن رَّبࣲّ رَّحِیمࣲ ﴿٥٨﴾
وخۆشییه‌كا مه‌زنتر بۆ وان هه‌يه ده‌مێ خودايێ وان يێ دلۆڤانكار د گه‌ل وان دئاخڤت، وسلاڤ دكه‌تێ. وهنگى سلامه‌تییا تمام ژ هه‌مى لايان ڤه دگه‌هته وان.
وَٱمۡتَـٰزُوا۟ ٱلۡیَوۡمَ أَیُّهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٥٩﴾
ووێ ڕۆژێ بۆ كافران دئێته گۆتن: هوين خۆ ژ خودان باوه‌ران ڤه‌ده‌ركه‌ن، و ژ وان جودا ببـن.
۞ أَلَمۡ أَعۡهَدۡ إِلَیۡكُمۡ یَـٰبَنِیۤ ءَادَمَ أَن لَّا تَعۡبُدُوا۟ ٱلشَّیۡطَـٰنَۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوࣱّ مُّبِینࣱ ﴿٦٠﴾
وبۆ پاشڤه‌برن وشكاندن خودێ دبێژته وان: ئــه‌رێ ما مــن ل سه‌ر ئه‌زمانێن پێغه‌مبه‌رێن خۆ شيره‌ت ل هه‌وه نه‌كربوو كو هوين په‌رستنا شه‌يتانى نه‌كه‌ن وگوهێ خۆ نه‌ده‌نێ؟ هندى ئه‌وه ئه‌و بۆ هه‌وه دوژمنه‌كێ ئاشكه‌رايه.
وَأَنِ ٱعۡبُدُونِیۚ هَـٰذَا صِرَ ٰطࣱ مُّسۡتَقِیمࣱ ﴿٦١﴾
ومن فه‌رمان ل هه‌وه كربوو كو هوين په‌رستنا من ب تنێ بكه‌ن، وپه‌رستن وگوهدارییا من ونه‌گوهدارییا شه‌يتانى ئه‌وه دينێ ڕاست يێ خودانى دگه‌هينته ڕازيبوون وبه‌حه‌شتا من.
وَلَقَدۡ أَضَلَّ مِنكُمۡ جِبِلࣰّا كَثِیرًاۖ أَفَلَمۡ تَكُونُوا۟ تَعۡقِلُونَ ﴿٦٢﴾
و ب ڕاستى شه‌يتانى گه‌له‌ك ژ هه‌وه ژ ڕێكا حه‌ق به‌رزه‌كرن، ئه‌رێ ڤێجا ما هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- عه‌قله‌ك نه‌بوو هه‌وه ژ دويكه‌فتنا وى بده‌ته پاش؟
هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِی كُنتُمۡ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾
ئــه‌ڤــــه ئـــه‌و جــه‌هـنــه‌مـــه يا د دنيايێ دا ژڤان بۆ هه‌وه پێ دهاته‌دان، ژ به‌ر كوفرا هه‌وه ب خودێ ودره‌وپێكرنا هــه‌وه ب پێغه‌مبه‌ران.
ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡیَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ ﴿٦٤﴾
هوين ژ به‌ر كافرییا خۆ ئه‌ڤرۆ هه‌ڕنه د جه‌هنه‌مێ دا وتام بكه‌نه گه‌رما وێ.
ٱلۡیَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰۤ أَفۡوَ ٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَاۤ أَیۡدِیهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ یَكۡسِبُونَ ﴿٦٥﴾
ئه‌ڤرۆ ئه‌م دێ خه‌تـمێ ل سه‌ر ده‌ڤێن بوتپه‌رێسان ده‌ين ڤێجا ئه‌و نائاخڤن، وده‌ستێن وان دێ د گه‌ل مه ئاخڤن وبه‌حسێ وى تشتى كه‌ن يێ وان دكر، وپییێن وان دێ شاهده‌يێ ب وى تشتى ده‌ن يێ ئه‌و پێ د دنيايێ دا ب نك ڤه چووين.
وَلَوۡ نَشَاۤءُ لَطَمَسۡنَا عَلَىٰۤ أَعۡیُنِهِمۡ فَٱسۡتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَ ٰطَ فَأَنَّىٰ یُبۡصِرُونَ ﴿٦٦﴾
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م دا چاڤێن وان د سه‌رى دا ڕاست كه‌ين ووان كۆره كه‌ين، كا چاوا مه ده‌ڤێن وان گرتبوون، ڤێجا وان له‌ز ل چوونا د سه‌ر پرێ ڕا كر، ڤێجا چاوا ئه‌و دێ ده‌رباس بن وچاڤێن وان دكۆره؟
وَلَوۡ نَشَاۤءُ لَمَسَخۡنَـٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَـٰعُوا۟ مُضِیࣰّا وَلَا یَرۡجِعُونَ ﴿٦٧﴾
وئه‌گه‌ر مه ڤيابا ئه‌م دا ڕه‌نگ وڕوییێن وان گوهۆڕين ووان ل سه‌ر جهێ وان نه‌لڤ كه‌ين، ڤێجا نه ئه‌و دشيان پێشڤه بچن، ونه ل پاش خۆ بزڤڕن.
وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِی ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا یَعۡقِلُونَ ﴿٦٨﴾
وهه‌چییێ ئه‌م ژییێ وى درێژ بكه‌ين حه‌تا پير ببت جاره‌كا دى ئه‌م دێ وى زڤڕينينه وى حالی يێ وى ژێ ده‌ست پێ كرى ده‌مێ عه‌قلێ وى وله‌شێ وى تێدا دلاواز، ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌و فام ناكه‌ن ونزانن يێ ڤێ د گه‌ل وان بكه‌ت دشێت وان دو...
وَمَا عَلَّمۡنَـٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا یَنۢبَغِی لَهُۥۤۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ وَقُرۡءَانࣱ مُّبِینࣱ ﴿٦٩﴾
ومه چو شعر نيشا موحه‌ممه‌دى نه‌داينه، ونه هێژاى وییه ئه‌و شاعر بت، هه‌ما ئه‌ڤا ئه‌و بۆ هه‌وه پێ هاتى بيرئينانه‌كه خودان عه‌قل بيرا خۆ پێ دئيننه‌ڤه، وقورئانه‌كا حوكم وشيره‌ت ئاشكه‌رايه.
لِّیُنذِرَ مَن كَانَ حَیࣰّا وَیَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ ﴿٧٠﴾
دا ئه‌و پێ بێته ترساندن يێ دلساخ وهشيار، ودا عه‌زاب ل سه‌ر كافران حه‌ق ببت؛ چونكى ب هاتنا قورئانێ وان چو هێجه‌ت نه‌مان.
أَوَ لَمۡ یَرَوۡا۟ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَیۡدِینَاۤ أَنۡعَـٰمࣰا فَهُمۡ لَهَا مَـٰلِكُونَ ﴿٧١﴾
ئه‌رێ وما خه‌لكى نه‌ديتییه كو ژ به‌ر وان هنده‌ك حه‌يوان مه ئافراندن وبنده‌ستى وان كرن، ڤێجا ئه‌و بۆ وان دبنه خودان.
وَذَلَّلۡنَـٰهَا لَهُمۡ فَمِنۡهَا رَكُوبُهُمۡ وَمِنۡهَا یَأۡكُلُونَ ﴿٧٢﴾
ومه ئه‌و بۆ وان بنده‌ستكرن، ڤێجا ل ده‌مێ وه‌غه‌ركرنێ ئه‌و ل هنده‌ك ژ وان حه‌يوانان سويار دبـــن، وبارێ خــــۆ لێ دكـــه‌ن، و ژ هنده‌كان ژى دخۆن.
وَلَهُمۡ فِیهَا مَنَـٰفِعُ وَمَشَارِبُۚ أَفَلَا یَشۡكُرُونَ ﴿٧٣﴾
وهنده‌ك مفايێن دى ژى بۆ وان تێدا هه‌نه، وه‌كى مفاوه‌رگرتنا ژ هـــرى ومــــویــیـــێ وان بۆ جلكى وناڤمالییێ، وئه‌و ژ شيرێ وان ڤه‌دخۆن، ئه‌رێ ڤێجا ما ئه‌و شوكرا وى خودايى ناكه‌ن يێ ئه‌ڤ قه‌نجییه د گه‌ل وان كرين، وپه‌رستن...
وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةࣰ لَّعَلَّهُمۡ یُنصَرُونَ ﴿٧٤﴾
وبوتپه‌رێسان ژبلی خودێ هنده‌ك خوداوه‌ندێن دى بۆ خۆ دانان وپه‌رستن بۆ كر؛ دا به‌لكى ئه‌و وان ب سه‌ربێخن و ژ عه‌زابا خودێ ڕزگار كه‌ن.
لَا یَسۡتَطِیعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندࣱ مُّحۡضَرُونَ ﴿٧٥﴾
ئه‌و خوداوه‌ند نه‌شێن په‌رستڤانێن خۆ ب سه‌ربێخن، وئه‌و نه‌شێن خۆ ب خۆ ژى ب سه‌ربێخن، وبوتپه‌رێس وخوداوه‌ندێن وان هه‌مى د عه‌زابێ دا دئاماده‌نه، هنده‌ك ژ وان خۆ ژ هنده‌كان به‌رى دكه‌ن.
فَلَا یَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعۡلِنُونَ ﴿٧٦﴾
ڤێجا كوفرا وان ب خودێ ودره‌وين ده‌رێخستنا وان بۆ ته وتڕانه‌پێكرنا وان ب ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بلا ته ب خه‌م نه ئێخت؛ چــونـكـــى هـنـدى ئه‌مین ئه‌م دزانين ئه‌و چ ڤـــه‌دشــێـــرن، و چ ئاشكه‌را دكه‌ن، وئه‌م دێ وان جزا...
أَوَ لَمۡ یَرَ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَـٰهُ مِن نُّطۡفَةࣲ فَإِذَا هُوَ خَصِیمࣱ مُّبِینࣱ ﴿٧٧﴾
ئه‌رێ وئه‌و مرۆڤێ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نه‌ئينت ما نه‌ديتییه كانێ ل سه‌رى ئه‌و ژ چ هاتییه چێكرن دا ئه‌و وێ بۆ خۆ بكه‌ته ده‌ليل ل سه‌ر ڕابوونا پشتى مرنێ، مه ئه‌و ژ چپكه‌كا ئاڤێ يا كو د گه‌له‌ك قويناغان ڕا بۆرى...
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلࣰا وَنَسِیَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن یُحۡیِ ٱلۡعِظَـٰمَ وَهِیَ رَمِیمࣱ ﴿٧٨﴾
وئه‌وێ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نه‌ئينت مه‌ته‌له‌كا نه د جهێ خۆ دا بۆ مه ئينا، كو شيانا خودێ ل سه‌ر يا خۆ قياس كر، ووى ئافراندنا خۆ يا ئێكێ ژبير كر، گۆت: كى دێ هه‌ستییێن پێتى زێندى كه‌ته‌ڤه؟
قُلۡ یُحۡیِیهَا ٱلَّذِیۤ أَنشَأَهَاۤ أَوَّلَ مَرَّةࣲۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِیمٌ ﴿٧٩﴾
تو بێژه وى: ئه‌و دێ وان هه‌ستییان زێندى كه‌ته‌ڤه يێ جارا ئێكى ئه‌و ئافراندين، وئه‌و ب هه‌مى چێكرییێن خۆ يێ پڕزانايه تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت.
ٱلَّذِی جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارࣰا فَإِذَاۤ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ ﴿٨٠﴾
ئه‌وێ بۆ هه‌وه ژ دارا كه‌سك وته‌ڕ ئاگره‌كێ هلكرى ده‌رێخستى، ڤێجا هوين ژ وێ دارێ ئاگرى هل دكه‌ن، مه‌عنا ئه‌وه يێ دشێت تشتێ هه‌ڤدژ ژێك ده‌ربێخت. وئه‌ڤه ده‌ليله ل سه‌ر ئێكينییا خودێ، وشيانا وى ل سه‌ر ده‌رێخستنا مرییان ژ...
أَوَ لَیۡسَ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰۤ أَن یَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّـٰقُ ٱلۡعَلِیمُ ﴿٨١﴾
ئه‌رێ وئه‌وێ عه‌سمان وعه‌رد وتشتێ د ناڤبه‌را وان دا ئافراندين ما نه‌شێت يێن وه‌كى وان بئافرينت، ووان دوباره بكه‌ته‌ڤه؟ به‌لێ، ئه‌و دشێت وێ چه‌ندێ بكه‌ت، وئه‌وه پڕئافرانده‌رێ هه‌مى چێكرییان، يێ پڕزانا ب تشتێ وى چێكرى و...
إِنَّمَاۤ أَمۡرُهُۥۤ إِذَاۤ أَرَادَ شَیۡءًا أَن یَقُولَ لَهُۥ كُن فَیَكُونُ ﴿٨٢﴾
هه‌ما كارێ وى ئه‌گه‌ر وى تشته‌ك ڤيا ئه‌وه كو بێژتێ: (ببه) ڤێجا ئه‌و دێ بت، ڤێجا مراندن وزێندیكرن، وڕاكرنا پشتى مرنێ وكۆمكرن ئێك ژ ڤان كارانه.
فَسُبۡحَـٰنَ ٱلَّذِی بِیَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَیۡءࣲ وَإِلَیۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿٨٣﴾
ڤێجا خودێ يێ پاك وپيرۆز بت ژ بێزارى وشركێ، ئه‌وه خودانێ هه‌مى تشتان، يێ كو كارێ به‌نییێن خۆ ب ڕێڤه‌دبه‌ت بێى كه‌سه‌ك ڕێ لێ بگرت، و ب ڕاستى نيشانێن شيان وقه‌نجییا وى دئاشكه‌رانه، وهوين بۆ حسێب وجزادانێ دێ زڤڕنه نك وى.