سورة الزُّمَر · ئایەت ٢٠

لَـٰكِنِ ٱلَّذِینَ ٱتَّقَوۡا۟ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ غُرَفࣱ مِّن فَوۡقِهَا غُرَفࣱ مَّبۡنِیَّةࣱ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَـٰرُۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ لَا یُخۡلِفُ ٱللَّهُ ٱلۡمِیعَادَ ﴿٢٠﴾

تەفسیرا ساناهی

به‌لێ ئه‌وێن ته‌قوایا خودايێ خۆ كرى -كو گوهدارییا وى كرى وئيخلاص د عيباده‌تێ وى دا كرى- بۆ وان د به‌حه‌شتێ دا هنده‌ك ژۆرێن ل سه‌رێك هاتينه‌ ئاڤاكرن هه‌نه‌، ڕويبار د بن داروبارێن وان دا دچن، خودێ ب سۆزه‌كا موكم سۆز دايه‌ به‌نییێن خۆ يێن ته‌قوادار، وخودێ ژ سۆزێ لێڤه‌ نابت.