سورة الزُّمَر · ئایەت ٢١
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَاۤءِ مَاۤءࣰ فَسَلَكَهُۥ یَنَـٰبِیعَ فِی ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ یُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعࣰا مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَ ٰنُهُۥ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرࣰّا ثُمَّ یَجۡعَلُهُۥ حُطَـٰمًاۚ إِنَّ فِی ذَ ٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِأُو۟لِی ٱلۡأَلۡبَـٰبِ ﴿٢١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ ما ته نه‌ديتییه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كو خودێ بارانه‌ك ژ عه‌ورى باراندییه و د عه‌ردى دا برییه خوارێ، وكرییه كانى وجۆيێن ئاڤێ، پاشى وى ب ڤێ ئاڤێ شينكاتییه‌كێ ڕه‌نگێن وژێك جودا شينكر، پاشى پشتى ئه‌و كه‌سك بووى ئه‌و هشك دبت، ڤێجا تو ڕه‌نگێ وى زه‌ر دبينى، پاشى ئه‌و وى هوير هوير دكه‌ت؟ هندى د ڤى كارێ خودێ دايه بيرئينان وشيره‌ته‌ك بۆ خودان عه‌قلێن دورست هه‌يه.