سورة الزُّمَر · ئایەت ٢٢
أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَـٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورࣲ مِّن رَّبِّهِۦۚ فَوَیۡلࣱ لِّلۡقَـٰسِیَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ فِی ضَلَـٰلࣲ مُّبِینٍ ﴿٢٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ئــه‌رێ وهــه‌چـییێ خودێ سنگێ وى فره‌هـ كربت، ڤێجا ئه‌و ب قه‌بويلكرنا ئيسلامێ وباوه‌رى ئينانێ دلخۆش ببت، و ل سه‌ر ڕێكه‌كا ڕوهن وهيدايه‌ته‌كا ژ خودايێ خۆ بت، ما دێ وه‌كى وى بت يێ نه وه‌سا بت؟ ئه‌و وه‌كى ئێك نابن. ڤێجا تێچوون بۆ وان بت يێن دلێن وان ڕه‌ق بووين، وپــشــت دايــنــه زكــرێ خودێ، ئه‌و يێن د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را دا ژ حه‌قییێ.