سورة الزُّمَر · ئایەت ٤١
إِنَّاۤ أَنزَلۡنَا عَلَیۡكَ ٱلۡكِتَـٰبَ لِلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا یَضِلُّ عَلَیۡهَاۖ وَمَاۤ أَنتَ عَلَیۡهِم بِوَكِیلٍ ﴿٤١﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى ئه‌مين مه قورئان ب حه‌قییێ بۆ ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينايه خوارێ ڕێنيشانده‌ر بۆ مرۆڤان، ڤێجا هه‌چییێ ب ڕۆناهییا وێ هاته سه‌ر ڕێ، مفايێ وێ چه‌ندێ هه‌ر دێ بۆ وى زڤڕت، وهه‌چییێ خۆ به‌رزه‌كر پشتى كو هيدايه‌ت بۆ ئاشكه‌را بووى، هه‌ما زيانا وێ بۆ وى دزڤڕت، وئــــه‌و چـــو زيانێ ل خودێ ناكه‌ت، وتـــو ل سه‌ر وان وه‌كيل نينى كريارێن وان بهژمێرى، وحسێبا وان سه‌را بكه‌ى، هه‌ما یا ل سه‌ر ته گه‌هاندنه.