سورة الزُّمَر · ئایەت ٦٩
وَأَشۡرَقَتِ ٱلۡأَرۡضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلۡكِتَـٰبُ وَجِا۟یۤءَ بِٱلنَّبِیِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَاۤءِ وَقُضِیَ بَیۡنَهُم بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا یُظۡلَمُونَ ﴿٦٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وڕۆژا قيامه‌تێ ده‌مێ خودايێ پاك وبلند دئێته هنداڤى چێكرییان؛ دا حوكمى بكه‌ت عه‌رد ڕوهن دبت، وملياكه‌ت كيتابا هه‌ر ئێكى ڤه‌دكه‌ت، وپێغه‌مبه‌ر وشاهد ل سه‌ر ملله‌تان هاتنه ئينان؛ دا خودێ پسيارا گه‌هاندنێ ژ پێغه‌مبه‌ران بكه‌ت وكانێ ملله‌تێن وان چ به‌رسڤ دابوو وان، هه‌ر وه‌سا ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- دئێت؛ دا شاهده‌يیێ بده‌ت كو پێغه‌مبه‌رێن به‌رێ په‌يام گه‌هاندبوونه ملله‌تێن خۆ، ئه‌گه‌ر هات وان ملله‌تان حاشاتى كــر، ڤێجا وان چو هێجه‌ت نامينن، وخودێ ب دادییا تمام حوكم د ناڤبه‌را وان دا كر، وچو زۆردارى ل وان نائێته‌كرن كو خێرێن وان بێنه كێمكرن يان گونه‌هێن وان بێنه زێده‌كرن.