سورة الزُّمَر · ئایەت ٦٨

وَنُفِخَ فِی ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَن فِی ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَاۤءَ ٱللَّهُۖ ثُمَّ نُفِخَ فِیهِ أُخۡرَىٰ فَإِذَا هُمۡ قِیَامࣱ یَنظُرُونَ ﴿٦٨﴾

تەفسیرا ساناهی

و د (بـــۆڕى)يێ دا هاتـــه‌لـێــدان، ڤــێــجــا هـــه‌ر كه‌سه‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى مر، ئه‌و تێ نه‌بت يێ خودێ حه‌ز نه‌كربت بمرت، پاشى دوباره‌ ملياكه‌تى بڤكرێ؛ دا چێكرى هه‌مى بۆ حسێبێ جاره‌كا دى به‌رانبه‌ر خودايێ خۆ ڕاببنه‌ڤه‌، ڤێجا هنگى ئه‌و ژ گۆڕێن خۆ ڕادبن وبه‌رێ خۆ دده‌نێ كانێ خودێ دێ چ ئينته‌ سه‌رى.