سورة الزُّمَر · ئایەت ٧٤
وَقَالُوا۟ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِی صَدَقَنَا وَعۡدَهُۥ وَأَوۡرَثَنَا ٱلۡأَرۡضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلۡجَنَّةِ حَیۡثُ نَشَاۤءُۖ فَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَـٰمِلِینَ ﴿٧٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودان باوه‌ران گۆت: حه‌مد بۆ وى خودايى بت يێ سۆزا خۆ د گه‌ل مه ب جهـ ئيناى ئه‌و سۆزا وى ل سه‌ر ئه‌زمانێ پێغه‌مبه‌رێن خۆ دايه مه، وئه‌م ل عه‌ردێ به‌حه‌شتێ كرينه ميراتگر چى جهێ مه بڤێت ئه‌م لێ ددانين، ڤێجا چ باشه خێره بۆ وان دئێته‌دان يێن د گوهدارییا خودايێ خۆ دا قه‌نجى كرى.