سورة النِّسَاء · ئایەت ١٢
۞ وَلَكُمۡ نِصۡفُ مَا تَرَكَ أَزۡوَ ٰجُكُمۡ إِن لَّمۡ یَكُن لَّهُنَّ وَلَدࣱۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدࣱ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡنَۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِیَّةࣲ یُوصِینَ بِهَاۤ أَوۡ دَیۡنࣲۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكۡتُمۡ إِن لَّمۡ یَكُن لَّكُمۡ وَلَدࣱۚ فَإِن كَانَ لَكُمۡ وَلَدࣱ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكۡتُمۚ مِّنۢ بَعۡدِ وَصِیَّةࣲ تُوصُونَ بِهَاۤ أَوۡ دَیۡنࣲۗ وَإِن كَانَ رَجُلࣱ یُورَثُ كَلَـٰلَةً أَوِ ٱمۡرَأَةࣱ وَلَهُۥۤ أَخٌ أَوۡ أُخۡتࣱ فَلِكُلِّ وَ ٰحِدࣲ مِّنۡهُمَا ٱلسُّدُسُۚ فَإِن كَانُوۤا۟ أَكۡثَرَ مِن ذَ ٰلِكَ فَهُمۡ شُرَكَاۤءُ فِی ٱلثُّلُثِۚ مِنۢ بَعۡدِ وَصِیَّةࣲ یُوصَىٰ بِهَاۤ أَوۡ دَیۡنٍ غَیۡرَ مُضَاۤرࣲّۚ وَصِیَّةࣰ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِیمٌ حَلِیمࣱ ﴿١٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ونيڤا وى مالى يێ ژنێن هه‌وه -گه‌لى زه‌لامان- پشتى مرنا خۆ ل دويڤ خۆ دهێلن بۆ هه‌وه‌يه، ئه‌گه‌ر وان چو كوڕ يان كچ نه‌بن، وئه‌گه‌ر وان زارۆكه‌ك هه‌بت چارێك ژ وى مالێ وان هێلايى بۆ هه‌وه‌يه، پشتى هوين شيره‌تا وان يا دورست ب جهـ دئينن، يان وى قه‌رێ ل سه‌ر وان هه‌ى هوين دده‌ن. وچارێكا وى مالێ هوين -گه‌لى زه‌لامان- دهێلن بۆ ژنێن هه‌وه‌نه، ئه‌گه‌ر هه‌وه چو كوڕ يان كچ نه‌بن نه ژ وان ونه ژ هنده‌كێن دى، وئه‌گه‌ر هه‌وه كوڕه‌ك يان كچه‌ك هه‌بت هه‌شتێك بۆ وانه، چارێكێ يان هه‌شتێكێ دێ د ناڤبه‌را وان دا لێكڤه‌كه‌ن، ڤێجا ئه‌گه‌ر ژنه‌كا ب تنێ بت ئه‌ڤه دێ ميراتێ وێ بت، پشتى ئه‌و شيره‌تێن دورست يێن هه‌وه كرين دئێنه ب جهئينان، يان ئه‌و قه‌رێ ل سه‌ر هه‌وه دئێته‌دان. وئه‌گه‌ر زه‌لامه‌ك يان ژنه‌ك مر ووى يان وێ ده‌يباب وزارۆك نه‌بن، ووى يان وێ برایه‌ك يان خويشكه‌كا ژ ده‌يكێ هه‌بت بۆ هه‌ر ئێك ژ وان شه‌شێكه. وئه‌گه‌ر برا يان خويشكێن وى يێن ده‌يكێ ژ ئێكێ پتر بن ئه‌و د سێئێكێ دا دپشكدارن هه‌مى وه‌كى ئێك چو جودايى د ناڤبه‌را ژن ومێران دا نينه، وئه‌ڤه يا خودێ بۆ برا وخويشكێن ژ دايێ نڤيسى ئه‌و دێ هــنــگــى وه‌رگرن پشتى ده‌ينێن مرى دئێنه‌دان، وشيره‌تا وى دئێته ب جهئينان، ئه‌گه‌ر وى شيره‌ته‌كا وه‌سا كربت يا زيانا ميراتگران تێدا نه‌بت. خودايێ هه‌وه ب ڤێ چه‌ندێ شيره‌ت ل هه‌وه كرییه شيره‌ته‌كا بۆ هه‌وه ب مفا. وخودێ ب وى تشتێ مفايێ خه‌لكى تێدا يێ پڕزانايه، ويێ ئارامه له‌زێ د جزادانا وان دا ناكه‌ت.