سورة النِّسَاء · ئایەت ١٣٤

مَّن كَانَ یُرِیدُ ثَوَابَ ٱلدُّنۡیَا فَعِندَ ٱللَّهِ ثَوَابُ ٱلدُّنۡیَا وَٱلۡءَاخِرَةِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِیعَۢا بَصِیرࣰا ﴿١٣٤﴾

تەفسیرا ساناهی

گه‌لى مرۆڤان هه‌چییێ ژ هه‌وه‌ خێرا دنيايێ بڤێت وپشت بده‌ته‌ ئاخره‌تێ، ل نك خودێ ب تنێ خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ هه‌يه‌، ڤێجا بلا ئه‌و ژ خودێ ب تنێ خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ بخوازت؛ چونكى ئه‌و ب ده‌ستێ وییه‌. وخودێ ب گۆتنێن به‌نییێن خۆ گوهدێر بوويه‌، و ب كار وئنيه‌تێن وان ئاگه‌هدار بوويه‌، وئه‌و وان سه‌را وێ چه‌ندێ دێ جزا ده‌ت.