سورة النِّسَاء · ئایەت ١٣٥
۞ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ كُونُوا۟ قَوَّ ٰمِینَ بِٱلۡقِسۡطِ شُهَدَاۤءَ لِلَّهِ وَلَوۡ عَلَىٰۤ أَنفُسِكُمۡ أَوِ ٱلۡوَ ٰلِدَیۡنِ وَٱلۡأَقۡرَبِینَۚ إِن یَكُنۡ غَنِیًّا أَوۡ فَقِیرࣰا فَٱللَّهُ أَوۡلَىٰ بِهِمَاۖ فَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلۡهَوَىٰۤ أَن تَعۡدِلُوا۟ۚ وَإِن تَلۡوُۥۤا۟ أَوۡ تُعۡرِضُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِیرࣰا ﴿١٣٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى، وكار ب شریعه‌تێ وى كرى، هوين ب دادییێ ڕاببن، وبۆ كنارێ خودێ شاهده‌ییێ بده‌ن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و ل سه‌ر هه‌وه ب خۆ ژى بت، يان ل سه‌ر ده‌يبابێن هه‌وه بت، يان ل سه‌ر مرۆڤێن هه‌وه بت، وئه‌وێ هوين شاهده‌يیێ ل سه‌ر دده‌ن يێ چاوا بت، چ يێ زه‌نگين بت يان يێ فه‌قير بت؛ چونكى خودێ ب وان هه‌ردووان حه‌قتره، وئه‌و ب وى تشتێ بۆ وان باش زاناتره، ڤێجا بلا دلچوون وتاگيرى بـــه‌رێ هــــه‌وه نــه‌ده‌ته هندێ كو هوين دادییێ نه‌كه‌ن، و ب ئه‌زمانێ خۆ وه‌ربادانێ بێخنه شاهده‌يیا خۆ، يان پشتا خۆ بده‌نه شاهده‌يیێ، ڤه‌شێرن يان نه‌ده‌ن، هندى خودێیه ب كارێن هه‌وه يێن هوير يێ زانا بوويه، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را وان جزا ده‌ت.