سورة النِّسَاء · ئایەت ١٥٤
وَرَفَعۡنَا فَوۡقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِیثَـٰقِهِمۡ وَقُلۡنَا لَهُمُ ٱدۡخُلُوا۟ ٱلۡبَابَ سُجَّدࣰا وَقُلۡنَا لَهُمۡ لَا تَعۡدُوا۟ فِی ٱلسَّبۡتِ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّیثَـٰقًا غَلِیظࣰا ﴿١٥٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه چيايێ طوورى ڕاكره هنداڤى سه‌رێ وان ده‌مێ وان پێگيرى ب وێ په‌يمانا موكم نه‌كرى يا وان داى، كو ئه‌و كارى ب ئه‌حكامێن ته‌وراتێ بكه‌ن، ومه فه‌رمان ل وان كر ئه‌و ب سوجده ڤه د ده‌رگه‌هێ (به‌يتولمه‌قدسێ) ڕا بچن، ئينا ئه‌وان خـۆ ل سـه‌ر پشتێ خشانده د ژۆرڤه، ومه فه‌رمان ل وان كر كو ئه‌و ل ڕۆژا شه‌نبییێ ب كرنـا نێچيرێ ته‌عداییێ نه‌كه‌ن، به‌لێ وان ته‌عدايى كر وئه‌و چوونه نێچيرێ، ومه په‌يمانه‌كا موكم ژ وان وه‌رگرت، به‌لێ وان ئه‌و په‌يمان شكاند.