سورة النِّسَاء · ئایەت ٤٦
مِّنَ ٱلَّذِینَ هَادُوا۟ یُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَیَقُولُونَ سَمِعۡنَا وَعَصَیۡنَا وَٱسۡمَعۡ غَیۡرَ مُسۡمَعࣲ وَرَ ٰعِنَا لَیَّۢا بِأَلۡسِنَتِهِمۡ وَطَعۡنࣰا فِی ٱلدِّینِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ قَالُوا۟ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَا وَٱسۡمَعۡ وَٱنظُرۡنَا لَكَانَ خَیۡرࣰا لَّهُمۡ وَأَقۡوَمَ وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفۡرِهِمۡ فَلَا یُؤۡمِنُونَ إِلَّا قَلِیلࣰا ﴿٤٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ژ جوهییان ده‌سته‌كه‌ك هه‌يه كارێ خۆ يێ كرییه ئه‌و ئاخفتنا خودێ بگوهۆڕن و ژ بێ به‌ختى وه‌ربادانێ بێخنه تێدا، وئه‌و دبێژنه پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن: مه گوهـ ل گۆتنا ته بوو وئه‌م گوهدارییا فه‌رمانا ته ناكه‌ين، وتو گوهێ خۆ بده مه ته گوهـ لێ نه‌بت! وئه‌و دبێژن: (راعنا) یه‌عنى: د مه بگه‌هه ومه تێ بگه‌هينه، وئه‌و ئه‌زمانێن خــــۆ پـــێ خــــوار دكـــه‌ن، ومه‌خسه‌دا وان ئه‌و بوو ئه‌و ب زمانێ خۆ نفرينا ل وى بكه‌ن، وئه‌گه‌ر وان گۆتبا: مه گوهـ لێ بوو ومه گوهدارى كر، وگوهێ ته ل مه بت، وچاڤێ ته ل مه بت، ئـــه‌و دا بـــۆ وان ل نك خودێ چێتر وگــۆتنه‌كا ڕاستتر بت، به‌لێ ژ به‌ر كافرى ونه‌باوه‌رى ئينانا وان ب پێغه‌مبه‌رینییا موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن خودێ ئه‌و ژ ڕه‌حما خۆ ده‌رێخستن، ڤێجا ئه‌و باوه‌رییێ ب حه‌قییێ نائينن كێمه‌كێ تێ نه‌بت يا چو مفا بۆ وان تێدا نه‌بت.