سورة النِّسَاء · ئایەت ٤٧
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ ءَامِنُوا۟ بِمَا نَزَّلۡنَا مُصَدِّقࣰا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبۡلِ أَن نَّطۡمِسَ وُجُوهࣰا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰۤ أَدۡبَارِهَاۤ أَوۡ نَلۡعَنَهُمۡ كَمَا لَعَنَّاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلسَّبۡتِۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولًا ﴿٤٧﴾
تەفسیرا ساناهی
گه‌لى كيتابییان، باوه‌رییێ ب وێ بينن يا مه د قورئانێ دا ئينايه خوارێ وكارى پێ بكه‌ن، ئه‌و قورئانا ڕاستگۆيییا وێ يا د گــــه‌ل هـــه‌وه ژ كيتابان ديار دكه‌ت، بــه‌رى كو ئه‌م هه‌وه ب خرابییا كارێ هه‌وه بگرين، ڤێجا هنده‌ك ڕوییان حلى بكه‌ين ووه‌رگێڕينه پاتكێ، يان له‌عنه‌تێ ل ڤان خرابكاران بكه‌ين كو وان بكه‌ينه مه‌يموينك وبه‌راز، وه‌كى مه له‌عنه‌ت ل جوهییێن خودانێن شه‌نبییێ كرى، ئه‌وێن ژ ڕاڤ ونێچيرا ل شه‌نبییێ هاتينه پاشڤه‌برن به‌لێ ئه‌و پاشڤه نه‌چوون، ئينا خودێ ل وان ب غه‌زه‌ب هات، وئه‌و ژ ڕه‌حما خۆ ده‌رێخستن، وفـــه‌رمانا خودێ د هه‌مى حالان دا فه‌رمانه‌كا ب جهـ هاتى بوويه.