سورة فُصِّلَت · ئایەت ٥٠
وَلَئِنۡ أَذَقۡنَـٰهُ رَحۡمَةࣰ مِّنَّا مِنۢ بَعۡدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتۡهُ لَیَقُولَنَّ هَـٰذَا لِی وَمَاۤ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَاۤئِمَةࣰ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّیۤ إِنَّ لِی عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِینَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِیظࣲ ﴿٥٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر پشتى ته‌نگاڤییێ مه قه‌نجییه‌ك دا مرۆڤى ئه‌و شوكرا خودێ ناكه‌ت، به‌لكى د سه‌ر دا دچت ودبێژت: چونكى ئه‌ز يێ ژ هه‌ژيمه له‌و ئه‌ڤه گه‌هشته من، وئه‌ز باوه‌ر ناكه‌م قيامه‌ت دێ ڕابت، وئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و ڕاببت ژى وئه‌ز بزڤڕمه نك خودايێ خۆ ژى، ئه‌و دێ به‌حه‌شتێ ده‌ته من، ڤێجا سويند بت ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌م به‌حسێ كريارێن كافران يێن خراب بۆ وان بكه‌ين، وئه‌م ژ عه‌زابه‌كا دژوار ب وان بده‌ينه تامكرن.