سورة الشُّورى · ئایەت ٢٠
مَن كَانَ یُرِیدُ حَرۡثَ ٱلۡءَاخِرَةِ نَزِدۡ لَهُۥ فِی حَرۡثِهِۦۖ وَمَن كَانَ یُرِیدُ حَرۡثَ ٱلدُّنۡیَا نُؤۡتِهِۦ مِنۡهَا وَمَا لَهُۥ فِی ٱلۡءَاخِرَةِ مِن نَّصِیبٍ ﴿٢٠﴾
تەفسیرا ساناهی
هه‌چییێ ب كارێ خۆ خێرا ئاخره‌تێ بخوازت وحه‌قێ خودێ ژ سه‌ر خۆ ڕاكه‌ت ومالی د ڕێكا دينى دا خه‌رج بكه‌ت، ئه‌م دێ به‌ره‌كه‌تێ بۆ وى هاڤێينه كارێ وى يێ باش، ودێ خێرێن باشییا وى بۆ وى ده‌هـ جاركى زێده كه‌ين وهێشتا زێده‌تر ژى بۆ وى يێ مه بڤێت، وهه‌چییێ ب كارێ خۆ داخوازا دنيايێ ب تنێ بكه‌ت، ئه‌م دێ وێ ژێ ده‌ينێ يا مه بۆ وى كرییه پشك وبار، و ل ئاخره‌تێ تشته‌ك بۆ وى نابت.