سورة الشُّورى · ئایەت ٢١
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَـٰۤؤُا۟ شَرَعُوا۟ لَهُم مِّنَ ٱلدِّینِ مَا لَمۡ یَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِیَ بَیۡنَهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّـٰلِمِینَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ ﴿٢١﴾
تەفسیرا ساناهی
يان ئه‌رێ ما ڤان بوتپه‌رێسان د شرك وسه‌رداچوونا خۆ دا هنده‌ك هه‌ڤپشك هه‌نه وى تشتێ خودێ ده‌ستويرى پێ نه‌داى ژ دينى وشركێ بۆ وان ددانن؟ وئه‌گه‌ر ژ به‌ر قه‌ده‌را خودێ نه‌بايه كو وى حه‌زكرییه ئه‌و وان پاشڤه بهێلت، وله‌زێ ل عه‌زابدانا وان د دنيايێ دا نه‌كه‌ت، دا حوكم ب پێشخستنا عه‌زابێ د ناڤبه‌را وان دا ئێته پێكئينان. وهندى ئه‌ون يێن كوفر ب خودێ كرى ڕۆژا قيامه‌تێ عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.