سورة الشُّورى · ئایەت ٢٣
ذَ ٰلِكَ ٱلَّذِی یُبَشِّرُ ٱللَّهُ عِبَادَهُ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِۗ قُل لَّاۤ أَسۡءَلُكُمۡ عَلَیۡهِ أَجۡرًا إِلَّا ٱلۡمَوَدَّةَ فِی ٱلۡقُرۡبَىٰۗ وَمَن یَقۡتَرِفۡ حَسَنَةࣰ نَّزِدۡ لَهُۥ فِیهَا حُسۡنًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ شَكُورٌ ﴿٢٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌وا هــه يا مـــن به‌حس بۆ هه‌وه ژێ كرى -گه‌لی مرۆڤان- ژ وێ خۆشى وقه‌درگرتنا ل ئاخره‌تێ هه‌ى ئه‌و مزگينییه يا خودێ دده‌ته وان به‌نییێن خۆ يێن ل دنيايێ باوه‌رى ب وى ئيناى وگـــوهـــداریـیــا وى كــــرى. تــــو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بــێــژه وان يێن ژ قيامه‌تێ ب گومان ژ بوتپه‌رێسێن ملله‌تێ ته: سه‌را وێ گازییا حه‌ق يا ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هاتيم وبه‌رێ هه‌وه دده‌مێ ئه‌ز پسيارا تشته‌كى ژ مالێ هه‌وه ژ هه‌وه ناكه‌م، ب تنێ من دڤێت هوين مرۆڤاينییا من وخۆ بپارێزن. وهه‌چییێ باشییه‌كێ ب ده‌ست خۆ ڤه بينت ئه‌م وێ باشییێ ده‌هـ قات به‌لكى پتر ژى دێ بۆ وى زێده كه‌ين. هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێـبره بۆ به‌نییێن خۆ، وشوكردارێ باشییێن وانه.