سورة الشُّورى · ئایەت ٢٤
أَمۡ یَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰاۖ فَإِن یَشَإِ ٱللَّهُ یَخۡتِمۡ عَلَىٰ قَلۡبِكَۗ وَیَمۡحُ ٱللَّهُ ٱلۡبَـٰطِلَ وَیُحِقُّ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَـٰتِهِۦۤۚ إِنَّهُۥ عَلِیمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٢٤﴾
تەفسیرا ساناهی
يان ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه دبێژن: موحه‌ممه‌دى دره‌و ژ كيسێ خودێ كرییه، وئه‌وا ئه‌و بۆ مه دخوينت وى ژ نك خۆ چێكرییه؟ ڤێجا ئه‌گه‌ر ته وه كر وخودێ بڤێت دێ خه‌تمێ ل دلێ ته ده‌ت وخودێ نه‌حه‌قییێ دبه‌ت وپويچ دكه‌ت، وئه‌و ب په‌يڤێن خۆ يێن نه‌ئێنه گوهاڕتن و ب سۆزا خۆ يا ڕاست حه‌قییێ بنه‌جهـ دكه‌ت. هندى خودێیه يێ پڕزانايه ب وى تشتێ د دلێن به‌نییێن وى دا، تشته‌ك ژێ ل وى نائێته ڤه‌شارتن.