سورة الشُّورى · ئایەت ٥٢
وَكَذَ ٰلِكَ أَوۡحَیۡنَاۤ إِلَیۡكَ رُوحࣰا مِّنۡ أَمۡرِنَاۚ مَا كُنتَ تَدۡرِی مَا ٱلۡكِتَـٰبُ وَلَا ٱلۡإِیمَـٰنُ وَلَـٰكِن جَعَلۡنَـٰهُ نُورࣰا نَّهۡدِی بِهِۦ مَن نَّشَاۤءُ مِنۡ عِبَادِنَاۚ وَإِنَّكَ لَتَهۡدِیۤ إِلَىٰ صِرَ ٰطࣲ مُّسۡتَقِیمࣲ ﴿٥٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وكانێ چاوا مه وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى ته هــنــارتــبــوو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-، وه‌سا مه قورئانه‌ك ژ نك خۆ بۆ ته ب وه‌حى هنارت، به‌رى وێ ته نه‌دزانى كيتابێن به‌رێ چنه وباوه‌رى وشريعه‌تێن خودايى چنه، به‌لێ مه قورئان بۆ مرۆڤان كره ڕۆنـاهــیــیــه‌ك ئــه‌م به‌رێ وى پێ دده‌ينه ڕێكا ڕاست يێ مه بڤێت ژ به‌نییێن خۆ. وهندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو ب ئانه‌هییا خودێ ڕێكه‌كا ڕاست -كو ئيسلامه- نيشا خه‌لكى دده‌ى.