سورة مُحمد · ئایەت ١٦
وَمِنۡهُم مَّن یَسۡتَمِعُ إِلَیۡكَ حَتَّىٰۤ إِذَا خَرَجُوا۟ مِنۡ عِندِكَ قَالُوا۟ لِلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡعِلۡمَ مَاذَا قَالَ ءَانِفًاۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ ٱلَّذِینَ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَٱتَّبَعُوۤا۟ أَهۡوَاۤءَهُمۡ ﴿١٦﴾
تەفسیرا ساناهی
و ژ ڤان دوڕوییان هندهك ههنه گوهێ خۆ ددهنه ته -ئهى پێغهمبهر- وخۆ تێ ناگههينن؛ حهتا دهمێ ئهو ژ ديوانا ته ڕادبن بۆ تڕانهپێكرن دبێژنه وان يێن خودان زانين ب كيتابا خودێ: موحهممهدى ڤێ گاڤێ چ دگۆت؟ ئهو ئهون يێن خودێ خهتم ل دلێن وان داى، ڤێجا ئهو د حهقییێ ناگههن و ب ڕێكێ ناكهڤن، و د كوفر و سهرداچوونێ دا وان دويكهفتنا دلچوونێن خۆ كرییه.