سورة الفَتح · ئایەت ١١
سَیَقُولُ لَكَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ شَغَلَتۡنَاۤ أَمۡوَ ٰلُنَا وَأَهۡلُونَا فَٱسۡتَغۡفِرۡ لَنَاۚ یَقُولُونَ بِأَلۡسِنَتِهِم مَّا لَیۡسَ فِی قُلُوبِهِمۡۚ قُلۡ فَمَن یَمۡلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَیۡءًا إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ ضَرًّا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ نَفۡعَۢاۚ بَلۡ كَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِیرَۢا ﴿١١﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌و عه‌ره‌بێن ده‌شتێ يێن كو د گه‌ل ته ده‌رنه‌كه‌فتينه (مه‌كه‌هێ) ده‌مێ تو گازندێ ژ وان دكه‌ى، ئه‌و دێ بێژنه ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-: مالێ مه ومرۆڤێن مه ئه‌م موژيل كربووين، ڤێجا تو داخوازێ بۆ مه ژ خودايێ خۆ بكه كو ئه‌و گونه‌ها ڤێ ده‌رنه‌كه‌فتنا مه بۆ مه ژێ ببه‌ت، ئه‌و ڤێ چه‌ندێ ب ئه‌زمانێن خۆ دبێژن، ووان د دل دا بـاوه‌رى پێ نينه، تو بێژه وان: ئه‌گه‌ر خودێ ڤيا باشییه‌كێ يان خرابییه‌كێ بگه‌هينته هه‌وه ئه‌و كییه يێ بشێت مفايه‌كى بگه‌هينته هه‌وه؟ مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى ئه‌ڤ دوڕوییه هزر دكه‌ن ده‌مێ ئه‌و دبێژن: خودێ وى تشتێ د دلێن مه دا نزانت، هندى خودێیه ب وى كارێ ئه‌و دكه‌ن يێ شاره‌زا بوويه.