سورة الفَتح · ئایەت ٢٧

لَّقَدۡ صَدَقَ ٱللَّهُ رَسُولَهُ ٱلرُّءۡیَا بِٱلۡحَقِّۖ لَتَدۡخُلُنَّ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ إِن شَاۤءَ ٱللَّهُ ءَامِنِینَ مُحَلِّقِینَ رُءُوسَكُمۡ وَمُقَصِّرِینَ لَا تَخَافُونَۖ فَعَلِمَ مَا لَمۡ تَعۡلَمُوا۟ فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَ ٰلِكَ فَتۡحࣰا قَرِیبًا ﴿٢٧﴾

تەفسیرا ساناهی

ب ڕاستى خودێ ئه‌و خه‌ون ڕاست ده‌رێخست يا وى نيشا پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن داى كو ئه‌و وصه‌حابییێن خۆ پشتڕاست دێ چنه‌ مزگه‌فتا حه‌رام، هوين ژ بوتپه‌رێسان ناترسن، سه‌رێن خۆ دێ تراشن وكورت كه‌ن، ڤێجا خودێ ئه‌و خێر زانى يا هه‌وه‌ نه‌دزانى (كو هوين وێ سالێ نه‌چنه‌ مه‌كه‌هێ وسالا دى بچنێ)، ڤێجا به‌رى هوين بچنه‌ مه‌كه‌هێ وه‌كى وى ژڤان پێ دايه‌ هه‌وه‌ وى ڤه‌كرنه‌كا نێزيك دا هه‌وه‌، كو صولحا حوده‌يبیێ وڤه‌كرنا خه‌يبه‌رێ بوو.