سورة النَّجم An-Najm
٦٢ ئایەت · مەککی
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ ﴿١﴾
خودێ ب ستێران سويند دخۆت ده‌مێ ئاڤا دبن.
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ ﴿٢﴾
كو موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن ژ ڕێكا هيدايه‌تێ وحه‌قییێ ده‌رنه‌كه‌فتییه، ودسه‌ردا نه‌چوويه، به‌لكى ئه‌و يێ سه‌رڕاست وڕێ دورسته.
وَمَا یَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰۤ ﴿٣﴾
وئه‌و ژ نك خۆ نائاخڤت.
إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡیࣱ یُوحَىٰ ﴿٤﴾
وهه‌ما قورئان وسوننه‌ت وه‌حیا خودێیه بۆ پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن.
عَلَّمَهُۥ شَدِیدُ ٱلۡقُوَىٰ ﴿٥﴾
ئه‌وى ملياكه‌تێ هێز دژوار، وڕه‌نگ جوان ، كو جبريله، موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن يێ فێركرى
ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ ﴿٦﴾
ئه‌و ملیاكه‌تێ ڕه‌نگ جوان ل سه‌ر ڕه‌نگێ خۆ یێ دروست بۆ پێغه‌مبه‌ری ئاشكه‌رابوو.
وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٧﴾
ل ئاسۆيێ بلندتر جهێ ڕۆژ لێ دهه‌لێت ل سه‌ر ڕه‌نگێ خۆ يێ دورست بۆ پێغه‌مبه‌رى ئاشكه‌را بووى.
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿٨﴾
پاشى جبريل نێزيكى پێغه‌مبه‌رى بووى
فَكَانَ قَابَ قَوۡسَیۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ ﴿٩﴾
وهێشتا نێزيكتر لێ هاتى حه‌تا هندى دويراتییا دوكڤانان يان كێمتر ئه‌و نێزيكى وى بووى.
فَأَوۡحَىٰۤ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَاۤ أَوۡحَىٰ ﴿١٠﴾
ڤێجا خودێ ب ڕێكا جبريلی وه‌حى بۆ به‌نییێ خۆ موحه‌ممه‌دى هنارت.
مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰۤ ﴿١١﴾
دلێ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن قه‌ت د وى تشتێ وى ديتى دا دره‌و نه‌كرییه.
أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا یَرَىٰ ﴿١٢﴾
ئه‌رێ هوين موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن دره‌وين ده‌رتێخن، وهه‌ڤڕكییێ د گه‌ل وى د وى تشتى دا دكه‌ن يــێ وى ديتى ژ ئايه‌تێن خودايێ خـۆ؟
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ ﴿١٣﴾
و ب ڕاسـتـى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن جاره‌كا دى ژى جـــبــريـــل ل عه‌سمانێ حه‌فتێ ديتبوو.
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾
خودێ ب ستێران سويند دخۆت ده‌مێ ئاڤا دبن، كو موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن ژ ڕێكا هيدايه‌تێ وحه‌قییێ ده‌رنه‌كه‌فتییه، ودسه‌ردا نه‌چوويه، به‌لكى ئه‌و يێ سه‌رڕاست وڕێ دورسته، وئه‌و ژ نك خۆ نائاخڤت، وهه‌ما قورئان وسوننه‌ت وه‌حیا...
عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰۤ ﴿١٥﴾
به‌حه‌شتا (مه‌ئوايێ) يا ژڤان پێ بۆ ته‌قواداران هاتییه‌دان ل نك وى جهییه.
إِذۡ یَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا یَغۡشَىٰ ﴿١٦﴾
ده‌مـــێ ئه‌و تشتێ مـــه‌زن يــــێ ب تنێ خودێ پــێ دزانت ژ فه‌رمانا وى ب سه‌ر وێ دارا سيدرێ دا دئێت.
مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾
وپێغه‌مبه‌ر د موكمى وگوهدارییا خۆ دا خودانێ سالۆخه‌ته‌كێ مه‌زن بوو، وى به‌رێ خۆ نه بۆ چه‌پێ نه بۆ ڕاستێ وه‌رنه‌گێڕا بوو، وئـــه‌وى زێـــده‌گاڤى ل سه‌ر وى تشتى نه‌كربوو يێ فه‌رمان ب ديتنا وى لێ هاتییه‌كرن.
لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَایَـٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰۤ ﴿١٨﴾
ب ڕاستى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن ل شه‌ڤا معراجێ ئايه‌تێن خودايێ خۆ يێن مه‌زن ديتبوون، وه‌كى: به‌حه‌شتێ وجه‌هنه‌مێ، يێن كو دبنه نيشان ل سه‌ر مه‌زنى وشيانا خودێ.
أَفَرَءَیۡتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ ﴿١٩﴾
ئه‌رێ ڤێجا هه‌وه -گه‌لی بوتپه‌رێسان- ئه‌ڤ خوداوه‌نده ديتينه يێن هوين په‌رستنێ بۆ دكه‌ن: لات وعوززا.
وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰۤ ﴿٢٠﴾
ومه‌ناتێ سییێ، ئه‌رێ وان مفايه‌ك يان زيانه‌ك گه‌هاندییه هه‌وه دا ئه‌و هه‌ژى هندێ ببن كو ببنه شريك بۆ خودێ؟
أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ ﴿٢١﴾
ئه‌رێ هوين وى كوڕێ هه‌وه دڤێت بۆ خۆ ددانن، وئه‌و كچێن هه‌وه بۆ خۆ نه‌ڤێن هوين بۆ خودێ ددانن.
تِلۡكَ إِذࣰا قِسۡمَةࣱ ضِیزَىٰۤ ﴿٢٢﴾
ب ڕاستى ئه‌و لێكڤه‌كرنه‌كه دادى تێدا نينه.
إِنۡ هِیَ إِلَّاۤ أَسۡمَاۤءࣱ سَمَّیۡتُمُوهَاۤ أَنتُمۡ وَءَابَاۤؤُكُم مَّاۤ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَـٰنٍۚ إِن یَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَاۤءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰۤ ﴿٢٣﴾
هه‌ما ئـــه‌ڤ صه‌نه‌مه هنده‌ك ناڤن چــــو سالۆخه‌تێن كه‌مالێ بۆ نينن، هـــــه‌وه وبابێن هـــه‌وه ل دويڤ دلێ خۆ ئه‌و يێن پێ ناڤكرين، خودێ چو ده‌ليل پێ نه‌ئيناينه خوارێ ڕاستییا گۆتنا هه‌وه به‌رچاڤ بكه‌ت. هه‌ما ئه‌ڤ بو...
أَمۡ لِلۡإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾
ئه‌و مه‌هده‌را مرۆڤ بۆ دلێ خۆ ژ ڤان خوداوه‌ندان دخوازت ب جهـ نائێت.
فَلِلَّهِ ٱلۡءَاخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿٢٥﴾
و د دنيايێ وئاخره‌تێ دا فه‌رمان يا خودێیه.
۞ وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ لَا تُغۡنِی شَفَـٰعَتُهُمۡ شَیۡءًا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن یَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن یَشَاۤءُ وَیَرۡضَىٰۤ ﴿٢٦﴾
ومه‌هده‌را گه‌له‌ك ملياكه‌تان ل عه‌سمانان د گه‌ل پێكێن وان يێن بلند ژى ب تشته‌كى مفاى ناده‌ت، حه‌تا خودێ ده‌ستويرییێ ب مه‌هده‌رێ بۆ وان نه‌ده‌ت، و ژ وى ڕازى نه‌بت يێ مه‌هده‌ر بۆ دئێته‌كرن.
إِنَّ ٱلَّذِینَ لَا یُؤۡمِنُونَ بِٱلۡءَاخِرَةِ لَیُسَمُّونَ ٱلۡمَلَـٰۤئِكَةَ تَسۡمِیَةَ ٱلۡأُنثَىٰ ﴿٢٧﴾
هندى ئه‌و بوتپه‌رێسێن عه‌ره‌بانه يێن باوه‌رییێ ب ڕۆژا دويماهییێ نائينن وكارى بۆ ناكه‌ن ب ناڤێ مێیان فريشته‌يان ناڤ دكه‌ن؛ ژ به‌ر كو ئه‌و ژ نه‌زانين هزر دكه‌ن كو فريشته دمێنه، وئه‌و كچێن خودێنه.
وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن یَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا یُغۡنِی مِنَ ٱلۡحَقِّ شَیۡءࣰا ﴿٢٨﴾
ووان چو زانينێن دورست ب ڤێ چه‌ندێ نينن ڕاستییا گۆتنا وان ئاشكه‌را بكه‌ن، هه‌ما ب تنێ ئه‌و دويچوونا هزر وته‌خـمينێن بێ مفا دكه‌ن، يێن كو چو جاران جهێ حه‌قییێ ناگرن.
فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ یُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَیَوٰةَ ٱلدُّنۡیَا ﴿٢٩﴾
ڤێجا تو به‌رێ خۆ ژ وى وه‌رگێڕه يێ پشت دايه بيرئينانا مه، كو قورئانه، و ژ ژينا دنيايێ پێڤه‌تر چو تشته‌كێ دى نه‌ڤياى.
ذَ ٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِیلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ ﴿٣٠﴾
ئه‌ڤا ئه‌و ل سه‌ر هه‌مى زانين وئارمانجا وانه. هندى خودايێ ته‌يه ئه‌و ب وى زاناتره يێ ژ ڕێكا هيدايه‌تێ ده‌ركه‌فتى، وئه‌و ب وى زاناتره يێ ب هيدايه‌ت هاتى وڕێكا ئيسلامێ گرتى.
وَلِلَّهِ مَا فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَمَا فِی ٱلۡأَرۡضِ لِیَجۡزِیَ ٱلَّذِینَ أَسَـٰۤءُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَیَجۡزِیَ ٱلَّذِینَ أَحۡسَنُوا۟ بِٱلۡحُسۡنَى ﴿٣١﴾
وملكێ هـــه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وهـــــه‌ر تشته‌كێ ل عه‌ردى يێ خودێیه؛ دا ئه‌و ب عه‌زابدانێ جزايێ خرابكاران بده‌ت ژ به‌ر خرابییێن وان كرين، و ب به‌حه‌شتێ جزايێ باشان بده‌ت.
ٱلَّذِینَ یَجۡتَنِبُونَ كَبَـٰۤئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَ ٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَ ٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِی بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوۤا۟ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰۤ ﴿٣٢﴾
وئه‌و باش ئه‌ون يێن خۆ ژ گونه‌هێن مه‌زن وكرێتییان دده‌نه پاش گونه‌هێن بچويك نه‌بن يێن خودان ڕژدییێ ل سه‌ر نه‌كه‌ت، يان هنده‌ك جارێن كێم دكه‌ت، ئه‌ڤان د گه‌ل كرنا واجباتان وخۆ دويركرنا ژ حه‌رامییێ، خودێ بۆ وان ژێ دبه‌ت و...
أَفَرَءَیۡتَ ٱلَّذِی تَوَلَّىٰ ﴿٣٣﴾
ئه‌رێ ڤێجا ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و ديتییه يێ پشت دايه ئه‌مرێ خودێ .
وَأَعۡطَىٰ قَلِیلࣰا وَأَكۡدَىٰۤ ﴿٣٤﴾
وهنده‌كا كێم ژ مالێ خۆ ب خێر داى، پاشى ده‌ستێ خۆ ژ دانێ گرتى وقه‌نجییا خۆ بڕى؟
أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَیۡبِ فَهُوَ یَرَىٰۤ ﴿٣٥﴾
ئه‌رێ علمێ غه‌يبێ ل نك ڤى يێ ده‌ستێ خۆ ژ دانێ گرتى هه‌يه ڤێجا ئه‌و دزانت كو مالێ وى هه‌مى دێ خلاس بت له‌و وى خێرێن خۆ ڕاوه‌ستاندن، ڤێجا ئه‌و وێ چه‌ندێ ب چاڤ دبينت؟ وه نينه، به‌لكى وى ژ قه‌لسى وچڕيكییا خۆ خێرێن خۆ ڤه‌ب...
أَمۡ لَمۡ یُنَبَّأۡ بِمَا فِی صُحُفِ مُوسَىٰ ﴿٣٦﴾
يان ما بۆ وى به‌حسێ وێ نه‌هاتییه‌كرن يا د ته‌ورات وصوحوفێن ئيبراهيمى دا هاتى.
وَإِبۡرَ ٰهِیمَ ٱلَّذِی وَفَّىٰۤ ﴿٣٧﴾
ئه‌و ئيبراهيمێ وه‌فادارى كرى وئه‌و په‌يام گه‌هاندى يا فه‌رمان پێ لێ هاتییه‌كرن؟
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ ﴿٣٨﴾
كو نه‌فسه‌ك ب گونه‌ها نه‌فسه‌كا دى نائێته‌گرتن.
وَأَن لَّیۡسَ لِلۡإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾
هه‌ر ئێك بارێ خۆ هل دگرت، وخێرا تشته‌كى ناگه‌هته مرۆڤه‌كى ئه‌گه‌ر ئه‌و نه‌بت يێ وى ب كه‌دا خۆ بۆ خۆ كرى.
وَأَنَّ سَعۡیَهُۥ سَوۡفَ یُرَىٰ ﴿٤٠﴾
وكو كه‌دا وى كرى پاشى ل ئاخره‌تێ دێ ئێته ديتن، وباشى ژ خرابییێ دێ ئێته ڤه‌وژارتن؛ دا يێ باش قه‌درێ وى بێته‌گرتن، ويێ خراب بێته‌شكاندن.
ثُمَّ یُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَاۤءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ ﴿٤١﴾
پاشى جزايێ مرۆڤى سه‌را كه‌دا وى ب دورستى دێ ئێته‌دان.
وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾
وكو دويماهییا خه‌لكى هه‌مییێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ بۆ نك خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾
وكو خودێیه يێ ئه‌و مرۆڤ د دنيايێ دا كه‌ناندى ودلخۆش كرى يێ وى بڤێت، وئه‌و گراندى ودل نه‌خۆش كرى يێ وى بڤێت.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡیَا ﴿٤٤﴾
وئه‌وه يێ ئه‌و مراندى يێ وى بڤێت، وئه‌و زێنديكرى يێ وى بڤێت؛ چونكى مرن وژين ب ده‌ستێ وى ب تنێیه.
وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَیۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾
وئـــه‌وه نــێــر ومـــێ ژ مـــرۆڤ وحه‌يوانان ئافراندين.
مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ﴿٤٦﴾
ژ چپكه‌كا ئاڤا د مالبچويكى دا دئێته‌ڕێتـن.
وَأَنَّ عَلَیۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ﴿٤٧﴾
وكو ئافراندنا خه‌لكى پشتى مرنێ ل ڕۆژا قيامه‌تێ ل سه‌ر خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-.
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ﴿٤٨﴾
وئـــه‌وه يــــێ ئــــه‌و ب مالی زه‌نگين كرى يـێ وى دڤـێـت ژ بـه‌نییێن خۆ، وپـێ ڕازى كرى.
وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ﴿٤٩﴾
وئه‌وه خودايێ ستێرا شيعرايێ ئه‌وا د جاهليه‌تێ دا هنده‌ك كه‌سان دپه‌رێسى.
وَأَنَّهُۥۤ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥٠﴾
وئه‌وه يێ عادییێن ئێكێ، كو ملله‌تێ هوودى بوون، وثه‌موود، كو ملله‌تێ صالحى بوون، تێبرين.
وَثَمُودَا۟ فَمَاۤ أَبۡقَىٰ ﴿٥١﴾
وثه‌موود، كو ملله‌تێ صالحى بوون، تێبرين وكه‌س ژ وان نه‌هێلاين.
وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ﴿٥٢﴾
ووى به‌رى وان ملله‌تێ نووحى ژى تێبربوو. ئه‌ڤه دكافرتر بوون ژ وان يێن پشتى وان هاتين.
وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾
وباژێرێن ملله‌تێ لووطى خودێ ل سه‌ر وان ده‌رنشيف كربوون.
فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾
وئه‌و به‌ر ب سه‌ردا باراندن يێن باراندين.
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى مرۆڤێ دره‌وپێكه‌ر- د كيژ قه‌نجییێن خودايێ خۆ دا دكه‌ڤییه گومانێ؟
هَـٰذَا نَذِیرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰۤ ﴿٥٦﴾
ئه‌ڤه موحه‌ممه‌ده سلاڤ لێ بن، ب وێ حه‌قییێ هه‌وه دترسينت يا پێغه‌مبه‌ران به‌رێ ترساندن پێ كرى، وئه‌و نه ئێكه‌مين پێغه‌مبه‌ره ئـه‌ڤ چه‌نده كرى.
أَزِفَتِ ٱلۡءَازِفَةُ ﴿٥٧﴾
ڕۆژا قيامه‌تێ نێزيكه بێت.
لَیۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾
ڤێجا ژ خودێ پێڤه‌تر چو كه‌س نابن وێ پال بده‌ن، و ژ وى پێڤه‌تر كه‌س نزانت كانێ ده‌مێ هاتنا وێ كه‌نگییه.
أَفَمِنۡ هَـٰذَا ٱلۡحَدِیثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾
ئه‌رێ ڤێجا هوين -ئه‌ى گه‌لی بوتپه‌رێسان- ژ ڤێ گۆتنێ عه‌جێبگرتى دبن كو ئه‌و يا دورست بت.
وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾
وهوين بۆ تڕانه‌كرن پێ دكه‌نه كه‌نى، وهوين ژ ترسێن گه‌فا وێ دا ناگرين.
وَأَنتُمۡ سَـٰمِدُونَ ﴿٦١﴾
وهوين ژێ دموژيلن وپشت دده‌نێ؟
فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ٦٢ ۩ ﴿٦٢﴾
ڤێجا هوين بۆ خودێ هه‌ڕنه سوجدێ وپه‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ن، وخۆ بهێلنه ب هيڤییا وى ڤه.