سورة الحدِيد · ئایەت ٢٤
ٱلَّذِینَ یَبۡخَلُونَ وَیَأۡمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلۡبُخۡلِۗ وَمَن یَتَوَلَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡغَنِیُّ ٱلۡحَمِیدُ ﴿٢٤﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌و خۆمه‌زنكه‌رێن هه‌نه يێن قه‌لسییێ د مالێ خۆ دا دكه‌ن، ووى د ڕێكا خودێ دا خه‌رج ناكه‌ن، وفه‌رمانێ ب قه‌لسییێ ل مرۆڤان دكه‌ن وقه‌لسییێ ل به‌ر وان شرين دكه‌ن. وهه‌چییێ پشت بده‌ته گوهدارییا خودێ ئه‌و ژ خۆ پێڤه‌تر زيانێ ناگه‌هينته كه‌سێ، وئه‌و چو زيانێ ناگه‌هينته خودێ؛ چونكى هندى خودێیه يێ ده‌وله‌مه‌ند وبێ منه‌ته ژ خه‌لكى، ئه‌وه يێ هێژاى مه‌دحان يێ كو هه‌ر سالۆخه‌ته‌كێ ته‌كووز وكاره‌كێ جوانێ هه‌ى يێ وییه.