سورة الحَشر · ئایەت ٩
وَٱلَّذِینَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِیمَـٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ یُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَیۡهِمۡ وَلَا یَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمۡ حَاجَةࣰ مِّمَّاۤ أُوتُوا۟ وَیُؤۡثِرُونَ عَلَىٰۤ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةࣱۚ وَمَن یُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُو۟لَـٰۤئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ ﴿٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وئــــه‌وێن ل (مه‌دينێ) ئاكنجى بـــوويــــن، وبـــــه‌رى مشه‌ختبوونا مشه‌ختییان باوه‌رى ئيناى -كو ئه‌نصارينه- ئــــه‌و حــــــه‌ز ژ مشه‌ختییان دكه‌ن، و ب مالێ خۆ هاريكارییا وان دكه‌ن، وحه‌سويدییێ ب وان نابه‌ن ژ به‌ر وى مالێ بۆ وان هاتییه‌دان، وئه‌و مشه‌ختییان ومرۆڤێن پێتڤى ب به‌ر خۆ دئێخن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و دهه‌وجه بن ژى، وهه‌چییێ ژ چريكییێ ونه‌دانا خێران بێته پاراستن ئه‌و ئه‌ون يێن ب سه‌ر كه‌فتين وگه‌هشتينه مرادێ.